II CSK 155/17

Sygn. akt II CSK 155/17

POSTANOWIENIE

Dnia 25 września 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa B.T.
‎przeciwko […] Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 5 listopada 2015 r., w którym zostało oddalone żądanie zapłaty odszkodowania z tytułu łączącej strony umowy ubezpieczenia.

Powódka w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 398³ § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistej zasadności skargi kasacyjnej skarżąca upatrywała w pominięciu przez Sąd Apelacyjny zarzutu naruszenia przepisu art. 805 § 1 k.c. i nieuwzględnieniu, że warunki ubezpieczenia mienia, wymagane przez pozwanego, wyłączałyby w zasadzie funkcję ubezpieczenia. Ponadto doszło do rażącego naruszenia art. 65 § 2 k.c. oraz niedokonania prawidłowej wykładni tego uregulowania (wskazanie art. 66 § 2 k.c. należało uznać za omyłkę) w powiązaniu z postanowieniami § 2 pkt 3 i § 11 ust. 1 pkt 7 o.w.u. doradca oraz § 13 ust. 9 pkt 6 lit. b o.w.u. cargo. Ocena dowodów została przeprowadzona z rażącym naruszeniem zasad wskazanych w art. 233 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna ukształtowana została jako nadzwyczajny środek prawny, służący od prawomocnych orzeczeń, którego celem jest ochrona interesu publicznego, polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury. Założenie to może być zrealizowane jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c. Nie jest rolą Sądu Najwyższego, nie będącego trzecią instancją sądową, korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby w rzeczywistości miały one miejsce.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej objęta art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga od skarżącego wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad  prawa, widocznym od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych dociekań. Naruszenie prawa  powinno mieć charakter szczególny i kwalifikowany (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl.). Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Brak w nim przekonywującego wywodu prawnego o zaistnieniu takiego stanu rzeczy w stosunku do zaskarżonego orzeczenia co do wykładni art. 805 § 1, art. 65 § 2 k.c. w powiązaniu z postanowieniami umów ubezpieczenia, które łączyły strony oraz obowiązku powódki zabezpieczenia mienia podlegającego ochronie ubezpieczeniowej. Ponadto podniesione przez skarżącą zarzuty odnoszą się do oceny dowodów i ustaleń faktycznych, które nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c. Nie było podstaw do przyjęcia w świetle wniosku, podstaw skargi i motywów kwestionowanego orzeczenia, że doszło do rażącego naruszenia prawa.

W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, stosownie do art. 398¹³ § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

jw