Art. 66 Kodeksu cywilnego reguluje dwie kluczowe kwestie dotyczące oferty, czyli oświadczenia woli zmierzającego do zawarcia umowy. Po pierwsze, przepis stanowi, że oświadczenie strony skierowane do drugiej strony jest ofertą, jeśli określa istotne postanowienia umowy. Oznacza to, że aby oświadczenie mogło być uznane za ofertę, musi precyzyjnie wskazywać najważniejsze elementy umowy, takie jak przedmiot świadczenia, cena czy termin wykonania. Po drugie, przepis określa jak długo oferta wiąże oferenta, gdy nie wskazał on terminu oczekiwania na odpowiedź. Oferta złożona w obecności drugiej strony lub przez środek bezpośredniego porozumiewania się na odległość przestaje wiązać, jeśli nie zostanie niezwłocznie przyjęta, a oferta składana w inny sposób wygasa po czasie umożliwiającym otrzymanie odpowiedzi bez nieuzasadnionego opóźnienia według zwykłego toku czynności.
Przepis znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy jedna ze stron chce zawrzeć umowę i składa drugiej stronie oświadczenie woli zawarcia umowy, ale nie wskazuje w nim terminu ważności propozycji umowy. Dotyczy to więc każdej formy komunikacji między stronami dotyczącej zawarcia umowy – od bezpośrednich rozmów, przez e-maile, aż po tradycyjną korespondencję. Przepis ma na celu zapewnienie pewności prawnej co do momentu, w którym oferta przestaje być wiążąca dla oferenta, co jest ważne dla ochrony interesów obu stron i stabilności obrotu prawnego.
Przykładem zastosowania artykułu 66 może być sytuacja, gdy przedsiębiorca A proponuje przedsiębiorcy B zawarcie umowy sprzedaży i wysyła mu e-mail z ofertą, ale nie podaje terminu, do którego oferta jest ważna. Jeśli B odpowie od razu, oferta jest wiążąca. Jeżeli jednak B zwleka z odpowiedzi, oferta wygasa po upływie czasu, w którym A mógł racjonalnie oczekiwać akceptacji. W ten sposób A nie musi czekać nieokreślony czas na decyzję, a B powinien odpowiedzieć niezwłocznie, szczególnie gdy oferta została przekazana drogą bezpośredniego porozumiewania.
Do częstych nieporozumień przy stosowaniu art. 66 KC należy błędne uznawanie za ofertę oświadczeń nieokreślających istotnych postanowień umowy, co może prowadzić do braku ważności umowy. Innym błędem jest przypisywanie ofertom zbyt długiego okresu ważności bez wyraźnej zgody oferenta. Ponadto, często pojawia się wątpliwość, co oznacza „niezwłoczne” przyjęcie oferty złożonej w obecności drugiej strony czy za pomocą środków bezpośredniego porozumiewania na odległość. Art. 66 nie precyzuje dokładnego czasu, co pozostawia ocenę w gestii zwykłego toku czynności i specyfiki danej sytuacji. W przypadku wątpliwości dobrze jest skonsultować się z prawnikiem, szczególnie gdy oferta dotyczy istotnych elementów umowy i czas jej ważności jest krytyczny.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
