II CSK 148/19

Sygn. akt II CSK 148/19

POSTANOWIENIE

Dnia 31 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kamil Zaradkiewicz

w sprawie z powództwa T.M.
‎przeciwko E.

Spółce Akcyjnej z siedzibą w S.
‎o zadośćuczynienie, rentę i odszkodowanie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 października 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 29 października 2018 r., sygn. akt I ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.700,- (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 29 października 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) w pkt 1 zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 sierpnia 2017 r. w pkt 2 i 3 w ten sposób, że: w pkt 2 zasądził od Pozwanego E. S.A. w S. na rzecz Powoda T.M. a. sumę 90.000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 26 września 2016 r. z tytułu zadośćuczynienia dodatkowo ponad kwotę zasądzoną w pkt 1, b. sumę 23.776,20 zł z tytułu odszkodowania z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 26 września 2016 r., c. rentę z tytułu zwiększonych potrzeb w kwotach po 577,15 zł miesięcznie od 1 sierpnia 2016 r. i na przyszłość, płatną do dnia 10. każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w wypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, d. kwotę 2.417 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu i pkt 3 nadał  treść: „3. nakazuje pobrać od E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w P. kwotę 26.865,11 zł z tytułu należnych kosztów sądowych.”, uchylając orzeczenie objęte pkt 4; w pkt 2 i 3 orzekł o kosztach postępowania.

Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez Pozwaną. Wnosząc o przyjęcie jej do rozpoznania wskazała, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 123 § 1 k.c., który wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od Pozwanej na Jego rzecz kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że  istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, niepublikowane; 26 czerwca 2015 r., sygn. akt III CSK 77/15, niepublikowane; 20 maja 2016 r., sygn. akt V CSK 692/15, niepublikowane; 23 maja 2018 r., sygn. akt I CSK 31/18, niepublikowane).

Wywód wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może sprowadzać się do wskazania tez z orzeczeń dotyczących odmiennych stanów faktycznych bez powołania należytej, pogłębionej argumentacji. Skarżący powinien przedstawić argumentację prawną, wskazującą rozbieżności w zakresie odnoszącym się do rozpoznanej sprawy, a także wyjaśniającą skutki rozbieżności w orzecznictwie w sprawie rozstrzygniętej przez Sąd drugiej instancji.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania na podstawie art.  398⁹ §  2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c.

as]

jw