Wyrok SN z 26 września 1966 r., II CR 314/66 - jak powołują go inne sądy

„… wówczas, gdy chodzi o dowody na okoliczności, które zostały już wyjaśnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001, nr 5, poz. 151 i z 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967, nr 2, poz. 39).”

„Zasadniczo, odrzucenie zaoferowanych dowodów jest uzasadnione wtedy, gdy okoliczności, na które dowód został powołany, są wyjaśnione z rezultatem zgodnym z twierdzeniami strony, która wniosła o jego przeprowadzenie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967/2/39 i z dnia 18 września 1969 r., II CR 308/69, OSNCP 1970/7-8/130).”

„Pominięcie dowodu może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39 i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13, nie publ.).”

„… jedynie, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39, z dnia 3 kwietnia 2001 r., I CKN 373/00, nie publ, z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CSK 543/07, nie publ., i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13, nie publ.).”

„Należy zaznaczyć, że pominięcie dowodu może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39 i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13, nie publ.).”

„… wówczas, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione, zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39, z dnia 3 kwietnia 2001 r., I CKN 373/00, nie publ., z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CSK 543/07, nie publ., i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13, nie publ.).”

„… niepubl., z dnia 3 października 1950 r., C 223/50, OSN 1951, nr 3, poz. 72, z dnia 14 maja 1958 r., 1 CR 946/57, OSPiKA 1959, nr 4, poz. 115, a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39, stanowisko to, jakkolwiek z innym akcentem, jest konsekwentnie podtrzymywane w nowszej judykaturze - por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 41/07, …”

„Nr 233, poz. 1381), były przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego (w odniesieniu do art. 217 k.p.c. zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39, z dnia 12 września 1997 r., I CKN 547/97, nie publ., z dnia 3 kwietnia 2001 r., I CKN 373/00, nie publ., z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 41/07, nie publ., z dnia 17 kwietnia …”

„… (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39; z dnia 3 kwietnia 2001 r., I CKN 373/00, nie publ.; z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CSK 543/07, nie publ.; i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13, nie publ.).”

„… tym bardziej oddalić powództwa jako nieudowodnionego, jeżeli oddalił wnioski dowodowe, które miały prowadzić do jego udowodnienia (porównaj między innymi wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966r. II CR 314/66, OSNCP 1967/2/39 i z dnia 29 maja 2003 r. V CKN 132/01, niepubl.).”

„… na które dowód został powołany, są wyjaśnione z takim wynikiem, który zgodny jest z twierdzeniem strony powołującej dowód (porównaj między innymi wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966r. II CR 314/66, OSNCP 1967/2/39, z dnia 18 września 1969 r. II CR 308/69, OSNCP 1970/7-8/130 i z dnia 12 października 1972 r. II CR 3988/72, niepubl.).”

„Takie pominięcie jest bowiem równoznaczne z pozbawieniem jednej ze stron możności udowodnienia jej twierdzeń (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 1950 r., C 223/50, OSNC 1951, nr 3, poz. 72, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967, nr 3, poz. 39).”

„… zgodnie z twierdzeniami strony zgłaszającej ten dowód albo gdy chodzi o dowody nieprzydatne lub zgłoszone wyłącznie dla zwłoki (porównaj między innymi wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r. II CR 314/66, OSNCP 1967/2/39, z 12 września 1997 r. I CKN 547/97, z 28 kwietnia 1999 r. I CKN 1129/97, z 3 kwietnia 2001 r. I CKN 373/00, z dnia 30 maja 2007 r. IV CSK 41/07 i z dnia 17 kwietnia 2008 r. I CSK …”

„… że sąd nie może oprzeć rozstrzygnięcia na wybiórczo przeprowadzonych dowodach, nie wyjaśniając powodów, dla których pozostałe dowody pominął (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967 nr 2, poz. 39, z dnia 12 października 1972 r., II CR 388/72, niepublikowany, z dnia 10 stycznia 1980 r., II CR 443/79, OSNCP 1980 nr 10, poz. 186, z dnia 25 września 1997 r., II UKN 271/97, …”

„… tej strony, która dowody te zgłasza, bądź wtedy, gdy dowody te są nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy lub są zgłaszane jedynie dla zwłoki (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967 nr 2, poz. 39, z dnia 12 października 1972 r. II CR 388/72, niepubl., z dnia 25 września 1997 r., II UKN 271/97, OSNAPiUS 1998 nr 14, poz. 430, z dnia 16 kwietnia 1997 r., II UKN 55/97, …”

„… dowodów, jeżeli dotychczasowe postępowanie prowadzi do wniosków sprzecznych z przedstawionymi przez stronę zgłaszającą dowód (porównaj między innymi wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r. II CR 314/66, OSNCP 1967/2/39, z dnia 18 września 1969 II CR 308/69, OSNCP 1970/7-8/130, z dnia 12 października 1972 r. II CR 388/72, nie publ. oraz z dnia 7 marca 2001 r. I PKN 299/00, OSNAPiUS 2002/23/573).”

„… niekorzystnych dla strony powołującej dalsze dowody Oznaczałoby to bowiem pozbawienie jednej ze stron możności udowodnienia jej twierdzeń (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39 oraz z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 41/06, nie publ.).”

„Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r. II CR 314/66 – OSNCP 1967 r., nr 2, poz. 39).”

„… 2/74, OSNCP 1974, nr 12, poz. 203 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39).”

„… wówczas, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por.m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66; z dnia 3 kwietnia 2001 r., I CKN 373/00; z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CSK 543/07; z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13; z dnia 27 listopada 2019 r., II CSK 494/18).”

„Według orzecznictwa sąd może pominąć zgłoszone wnioski dowodowe lub odstąpić od przeprowadzenia dopuszczonych dowodów, jeżeli okoliczności sprawy zostały już dostatecznie wyjaśnione (zob. m.in. wyroki Sądu Najwyższego: z 15 października 1999r., sygn. I PKN 316/99, OSNP 2001, nr 5, poz. 151 i z 26 września 1966r., sygn. II CR 314/66, OSNC 1967, nr 2, poz. 39).”

„… wówczas, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por.m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, Nr 2, poz. 39, z dnia 3 kwietnia 2001r., I CKN 373/00, z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CSK 543/07, i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13).”

„Pominięcie dowodu może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39 i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13).”

„Przesłanka ta nie może więc zostać powołana w przypadku, jeżeli ocena dotychczasowych dowodów prowadzi - w przekonaniu sądu - do wniosków niekorzystnych dla strony powołującej dalsze dowody (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66).”

„… na okoliczności, które zostały już wyjaśnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (por. wyroki Sadu Najwyższego z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001/5/151 i z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967/2/39).).”

„… dowodu, chyba że teza dowodowa jest nieistotna dla rozstrzygnięcia lub proponowany środek dowodowy jest nieprzydatny do jej udowodnienia [vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 roku, II CR 314/66, OSNCP 1967, Nr 2, poz. 39; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2001 roku, I CKN 373/00; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2008 roku, I CSK 543/07, nie publ.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia …”

„… które zostały już wyjaśnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (zob. m.in. wyrok SN z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001, nr 5, poz. 151; wyrok SN z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967, nr 2, poz. 39).”

„… zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (zob. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001, nr 5, poz. 151; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967, nr 2, poz. 39).”

„… dokonuje oceny wniosku dowodowego m.in. przez pryzmat jego przydatność dla wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności spornych (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967/2/39; z dnia 12 września 1997 r., I CKN 547/97; z dnia 28 kwietnia 1999 r., I CKN 1129/97; z dnia 3 kwietnia 2001 r., I CKN 373/00; z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 41/07, z dnia 17 kwietnia …”

„… wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony zgłaszającej ten dowód albo gdy chodzi o dowody nieprzydatne lub zgłoszone wyłącznie dla zwłoki (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 26 września 1966 r. II CR 314/66, z dnia 12 września 1997 r., I CKN 547/97, z dnia 28 kwietnia 1999 r., I CKN 1129/97, z dnia 3 kwietnia 2001 r., I CKN 373/00, z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 41/07 i z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CSK …”

„… okoliczności te winny zostać wyjaśnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy - por. wyrok SN z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001, nr 5, poz. 151; wyrok SN z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967, nr 2, poz. 39) lub powołanie dowodu następuje wyłącznie dla zwłoki.”

„Niewydanie postanowienia dowodowego stanowi naruszenie prawa procesowego - bierność sądu wobec wniosku dowodowego strony jest uchybieniem, o jakim mowa w art. 232 k.p.c., mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (orzeczenie SN z 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, Nr 2, poz. 39).”

„… wyjaśnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001/5/ 151 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967/2/39).”

„Jak słusznie wskazuje się w judykaturze dotyczy to sytuacji, gdy okoliczności te, zostały już wyjaśnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001/ 5/ 151; wyrok z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967/2/ 39), co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.”

„Uchybieniem art. 232 k.p.c., mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jest oddalenie wniosku strony o przeprowadzenie wskazanych przez nią dowodów, bądź bierność sądu wobec tego wniosku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39).”

„… przez stronę za dopuszczalne między innymi wówczas, gdy są one nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy lub są zgłaszane jedynie dla zwłoki (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 roku II CR 314/66 OSNCP 1967/2 poz. 39, z dnia 12 października 1972 roku II CR 388/72 LexPolonica nr 322187, z dnia 10 stycznia 1980 roku II CR 443/79 OSNCP 1980/10 poz. 186, z dnia 25 września 1997 roku II UKN 271/97 …”

„Uchybieniem art. 232 k.p.c., mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jest oddalenie wniosku strony o przeprowadzenie wskazanych przez nią dowodów, bądź bierność sądu wobec tego wniosku (por. orzeczenie SN z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39), zaś H.”

„Takie pominięcie jest równoznaczne z pozbawieniem jednej ze stron możności udowodnienia jej twierdzeń (wyrok SN z 26.09.1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39) co miało miejsce w niniejszej sprawie.”

„Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy (między innymi w orzeczeniach z dnia 26 września 1966 r. II CR 314/66, OSNCP 1967/2/39 oraz z dnia 18 września 1969 r. II CR 308/69, OSNCP 1970/7- 8/130), nie można pominąć dowodów, jeżeli dotychczasowe postępowanie prowadzi do wniosków sprzecznych z twierdzeniami strony zgłaszającej dowód.”

„Pominięcie dowodu może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy okoliczności faktyczne zostały wyjaśnione zgodnie z twierdzeniami strony wnioskującej o przeprowadzenie określonego dowodu (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, Nr 2, poz. 39 i 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13, LEX nr 1521311).”

„Według orzecznictwa sąd może pominąć zgłoszone wnioski dowodowe lub odstąpić od przeprowadzenia dopuszczonych dowodów, jeżeli okoliczności sprawy zostały już dostatecznie wyjaśnione (zob. m.in. wyrok SN z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001, nr 5, poz. 151; wyrok SN z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNC 1967, nr 2, poz. 39).”

„Rezultat taki mogą osiągnąć strony w drodze uzgodnienia spornych między nimi okoliczności, oraz gdy te okoliczności na które dowód został powołany, są wyjaśnione z takim wynikiem, który jest zgodny z twierdzeniami strony powołującej dowód (wyrok SN z dnia 26 września 1966 roku w sprawie II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39).”

„… (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, nr 2, poz. 39; z dnia 3 kwietnia 2001 r.,I CKN 373/00; z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CSK 543/07; i z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13).”

„Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 236 k.p.c., zważyć należy, że w istocie niewydanie postanowienia dowodowego stanowi naruszenie prawa procesowego, mogące mieć wpływ na wynik sprawy (orzeczenie SN z 26 września 1966 r., II CR 314/66, OSNCP 1967, Nr 2, poz. 39).”