Sygn. akt II CNP 5/08
POSTANOWIENIE
Dnia 14 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r.
skargi B. Ł.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu
Rejonowego w Z. z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt I Co (…)
wydanego w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego w Z.
przeciwko B. Ł.
przy udziale Komornika przy Sądzie Rejonowym w Z.
o świadczenie pieniężne,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
B. Ł. wniósł do Sądu Najwyższego osobiście sporządzoną i podpisaną przez
siebie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego w Z. z dnia 6 czerwca 2005 r ., sygn. akt I Co (…).
Tymczasem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje z mocy art.
871
§ 1 k.p.c. tzw. przymus adwokacki, a więc zastępstwo stron przez adwokatów albo
radców prawnych. Wyjątek od tej zasady dotyczy sytuacji, gdy m. in. stroną jest jeden z
podmiotów wyczerpująco wymienionych w art. 871
§ 2 k.p.c. Skarżący nie twierdzi
nawet, aby mieścił się w kręgu podmiotów wskazanych w powołanym ostatnio przepisie.
W tej sytuacji skarga została wniesiona z uchybieniem wymogu tzw. przymusu
adwokackiego, co przesądza o jej niedopuszczalności skutkującej obowiązkiem
odrzucenia skargi.
2
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.
