II CNP 45/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2020-06-18

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 45/19
Data orzeczenia2020-06-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowiePrezes SN Dariusz Zawistowski, Prezes SN Dariusz Zawistowski (przewodniczący), Prezes SN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CNP 45/19

POSTANOWIENIE

Dnia 18 czerwca 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Dariusz Zawistowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 18 czerwca 2020 r.

skargi P.G.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 11 maja 2018 r., sygn. akt XIII Ga […]
wydanego w sprawie z powództwa P.G.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń [...] w W.
o zapłatę,

1. odrzuca skargę

2. zasądza od skarżącego P.G. na rzecz Towarzystwa Ubezpieczeń [...] [...] w W. kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Ł. zmienił wyrok Sądu Rejonowego [...] w Ł. z dnia 27 września 2017 r. w ten sposób, że oddalił powództwo w zakresie kwoty 5991,64 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty i zasądził od P.G. na rzecz Towarzystwa Ubezpieczeń [...] [...] w W. kwotę 3518,43 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku powód zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. art. 361 § 1 i 2 k.c.
w zw. z art. 363 § 1 k.c. oraz art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 363 § 1 k.c. Wskazał, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze  innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż w sprawie nie przysługiwała skarga kasacyjna ani nie wystąpiły podstawy wznowienia postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - pomijając inne ograniczenia - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c. może wchodzić
w grę tylko  wtedy, gdy strona poszkodowana uczyniła wszystko co możliwe, aby nie dopuścić do powstania szkody. Obowiązkiem strony jest zatem
wykorzystanie wszystkich istniejących w systemie środków prawnych i dopiero ich  bezskuteczność lub brak może - w wypadku wystąpienia szkody - uzasadniać odpowiedzialność państwa. W tym kontekście należy uwzględnić, że w dniu 3  kwietnia 2018 r., a więc przed wniesieniem skargi, do polskiego systemu prawnego wprowadzono kolejny nadzwyczajny środek zaskarżenia, tj. skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
o Sądzie Najwyższym, Dz.U. z 2018 r., poz. 5 ze zm. - dalej „ustawa o SN”). Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej - zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art. 95 ustawy o SN - prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do  ponownego rozpoznania albo do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia na nowo co do istoty sprawy, a więc do eliminacji przyczyny „szkody judykacyjnej”, należy przyjąć, iż spełniając wymagania określone art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wnoszący skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie jest możliwe także w wyniku wniesienia skargi nadzwyczajnej.

Mając ponadto na względzie, że przyczyny uwzględnienia skargi nadzwyczajnej są zbieżne przyczynami uwzględnienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 89 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN), a także biorąc pod uwagę unormowanie zawarte w art. 89 § 4 ustawy o SN, uzasadniony jest poniekąd, iż począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r. strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wypełniając obowiązek przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 ustawy o SN) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony. Niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie
art. 4248 § 1 k.p.c.

Z tych przyczyn orzeczono, jak na wstępie. O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)