Sygn. akt II CNP 12/14
POSTANOWIENIE
Dnia 30 czerwca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2014 r.
skargi K. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 7 maja 2013 r., wydanego w sprawie z powództwa K. K.
przeciwko B. D.
o zapłatę,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
2
Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 7 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4244
zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty
dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazany przez skarżącego art.
233 § 1 k.p.c. wprost dotyczy ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to
zresztą skarżący podnosząc, że Sąd przekroczył swobodną ocenę dowodów
i całkowicie pominął dowód z operatu szacunkowego oraz zeznań świadka –
rzeczoznawcy majątkowego. Również zarzut naruszenia pozostałych przepisów
w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd.
Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244
zd. 2 w zw. z art. 4248
§ 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r.,
III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).
