PrawMi

Sąd Najwyższy

Wyrok SN z 13 października 2000 r., II CKN 298/00 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: wyszukiwarka orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl)

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 10. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • I CSK 2388/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-07-23
    „… uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania do stwierdzenia, że „Bacząc na tezy sformułowane w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2000 roku, w sprawie o sygn. akt II CKN 298/00 należy przyjąć, że każdy wspólnik spółki cywilnej jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw, albowiem umocowanie to opiera się na …”
  • II CSK 710/18Sąd Najwyższy · wyrok · 2019-10-16
    „Prawo do reprezentacji nie legitymuje wspólnika do działania we własnym imieniu i na własną rzecz (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 5 czerwca 1997 r., I CKN 70/97, OSNC 1997, nr 11 poz. 179, z 13 października 2000 r., II CKN 298/00, niepubl. i z 28 listopada 2007 r., V CSK 288/07, niepubl.).”
  • III CZP 130/10Sąd Najwyższy · uchwała · 2011-02-09
    „Trafnie w związku z tym Sąd Okręgowy zauważył, że prawo do reprezentacji nie legitymuje wspólnika do działania we własnym imieniu i na własną rzecz (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 1997 r., I CKN 70/97, OSNC 1997, nr 11 poz. 179, z dnia 13 października 2000 r., II CKN 298/00, nie publ. i z dnia 28 listopada 2007 r., V CSK 288/07, nie publ.).”
  • V CSK 132/07Sąd Najwyższy · wyrok · 2007-06-20
    „Zaciągnięcie ze skutkiem dla spółki zobowiązania przekraczającego zakres zwykłych czynności zastrzeżone jest dla wszystkich wspólników (por. uzasadnienia wyroków Sądu Najwyższego w z dnia 5 czerwca 1997 r., l CKN 70/97, OSNC 1997, nr 11, poz. 179 oraz z dnia 13 października 2000 r., II CKN 298/00, nie publ.).”
  • I FZ 8/22Naczelny Sąd Administracyjny · postanowienie · 2022-06-30
    „… 866 k.c. ma charakter przepisu dyspozytywnego, co oznacza, że sposób reprezentacji może zostać ułożony według woli wszystkich wspólników (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 października 2000 r., sygn. akt II CKN 298/00, Legalis; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 marca 2005 r., sygn. akt FSK 1846/04, CBOSA; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 28 września 2012 r., sygn. akt V ACa 412/12, LEX).”
  • KIO 1542/12Krajowa Izba Odwoławcza · wyrok · 2012-08-02
    „Zgodnie z wyrokiem SN z dnia 13 października 2000 r. (sygn. II CKN 298/00), każdy wspólnik spółki cywilnej jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw (art. 866 KC).”
Pokaż pozostałe (4)
  • VI ACa 1227/15Sąd apelacyjny · wyrok · 2017-03-20
    „W miejsce zatem regulacji wynikającej z art. 107 k.c. ma zastosowanie art. 865 k.c. (zob. wyrok SN z dnia 13.10.2000 r., II CKN 298/00, Lex nr 52570).”
  • VIII Gz 217/18Sąd powszechny · postanowienie · 2018-11-26
    „…), przez tylko jednego z nich - z powołaniem się na przedstawicielstwo ustawowe mające wynikać z art. 866 w zw. z art. 96 k.c. (zob. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2000 r., II CKN 298/00, LEX nr 52570) stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie inna jest przyczyna uchylenia zaskarżonego postanowienia.”
  • VI GC 343/15Sąd powszechny · wyrok · 2016-11-25
    „I ACa 1168/00, SN I CKN 42/96, II CKN 298/00).”
  • I C 216/14Sąd powszechny · wyrok · 2014-11-06
    „Według postanowienia SN z 24 czerwca 1999 r., II CKN 298/00, LexPolonica nr 380612 (OSNC 2000, nr 1, poz. 15), nie jest dopuszczalna ochrona wierzyciela w razie niewypłacalności dłużnika, jeżeli wierzytelność Skarbu Państwa wynika z decyzji organu podatkowego ustalającej zobowiązanie podatkowe dłużnika.”