|
UZASADNIENIE
|
| |
Sygnatura akt
|
II AKa 508/21
|
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
|
1.
|
|
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
|
|
0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 6 września 2017r. w sprawie XVIII K 101/14.
|
|
0.11.2. Podmiot wnoszący apelację
|
|
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
|
|
☐ oskarżyciel posiłkowy
|
|
☐ oskarżyciel prywatny
|
|
☒ obrońca
|
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
|
|
☐ inny
|
|
0.11.3. Granice zaskarżenia
|
|
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
|
|
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
|
☒ w całości
|
|
☐ w części
|
☐
|
co do winy
|
|
☐
|
co do kary
|
|
☐
|
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
|
|
0.11.3.2. Podniesione zarzuty
|
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
|
|
☐
|
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
|
|
☐
|
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
|
|
☒
|
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
|
|
☒
|
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
|
|
☐
|
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
|
|
☐
|
art. 439 k.p.k.
|
|
☐
|
brak zarzutów
|
|
0.11.4. Wnioski
|
|
☒
|
uchylenie
|
☒
|
Zmiana
|
|
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
|
|
0.12.1. Ustalenie faktów
|
|
0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione
|
|
0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
|
|
Lp.
|
Oskarżony
|
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
|
Dowód
|
Numer karty
|
|
0.12.2. Ocena dowodów
|
|
0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
|
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1
|
Dowód
|
Zwięźle o powodach uznania dowodu
|
|
0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
|
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
|
Dowód
|
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
|
|
.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
|
|
Lp.
|
Zarzut
|
|
1.
2.
3.
4.
5.
|
Naruszenie prawa procesowego – art. 7 kpk, art. 410 kpk i art. 424 § 1 kpk przez dowolną ocenę dowodów bez ich należytego uzasadnienia;
Naruszenie prawa procesowego – art. 7 kpk, art. 410 kpk i art. 424 § 1 kpk poprzez brak w uzasadnieniu wyroku ustaleń faktycznych w zakresie dotyczącym czynu zarzuconego oskarżonemu, w tym w szczególności wskazania faktów potwierdzających nakłonienie przez oskarżonego L. W. do popełnienia przestępstwa, okoliczności tego zdarzenia, użytych sposobów oraz wiedzy i możliwości wpływania przez oskarżonego na w/w w zakresie podejmowanych przez niego decyzji gospodarczych a także świadomości oskarżonego co do przestępczego charakteru działań świadka i współoskarżonego;
Naruszenie prawa procesowego – art. 7 kpk, art. 410 kpk i art. 424 kpk polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny dowolnej i arbitralnej poprzez brak jakiegokolwiek uzasadnienia podstawy prawnej skazania oskarżonego, tj. przypisania mu popełnienia przestępstwa z art. 18 § 1 dkk w zw. z art. 205 § 1 i 2 dkk w zw. z art. 58 dkk, w tym jakiejkolwiek analizy wypełnienia przesłanek popełnienia przestępstwa przez oskarżonego określonych tymi przepisami;
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść a polegający na stwierdzeniu, że strony nie kwestionowały stanu faktycznego sprawy, w sytuacji gdy oskarżony od początku kwestionował swój udział w transakcjach pomiędzy L. W. a R. I.;
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść a polegający na przypisaniu oskarżonemu winy, a zatem uznaniu, że działał z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim kierunkowym w oparciu jedynie o dowolną ocenę sądu, mimo poważnych wątpliwości w tym względzie wynikających z wyjaśnień
oskarżonego, a także braku innych dowodów jego popełnienia.
|
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadne
|
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
|
|
Wobec przedawnienia karalności zarzuconego oskarżonemu czynu w sprawie zaistniała bezwzględna przesłanka odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 9 kpk skutkująca uchyleniem wyroku niezależnie od podniesionych zarzutów oraz ich wpływu na treść orzeczenia i umorzeniem postępowania – art. 17 § 1 pkt 6 kpk.
Zaistnienie bezwzględnej przesłanki procesowej w sytuacji, gdy przedmiotem kontroli instancyjnej był wyrok skazujący, zwalniało sąd odwoławczy z obowiązku rozpoznania zarzutów apelacyjnych (art. 439 § 2 kpk).
J. B. został oskarżony o to, że w czasie
od maja do czerwca 1998r. w W. działając w czynie ciągłym oraz wspólnie i w porozumieniu z R. I. właścicielem firmy (...) i (...) zajmujących się wprowadzaniem do obrotu po zawyżonych cenach towarów wyprodukowanych w oparciu o licencje przez inne podmioty gospodarcze, z którymi współdziałał, nakłonił L. W. właściciela i Prezesa Zarządu Spółek (...) SA do nieuzasadnionego racjami gospodarczymi i zmierzającego wyłącznie do obejścia przepisów prawa podatkowego zakupu od wymienionych firm (...) towarów w postaci 20.000 sztuk śpiewników „50 I. F. D.”, 20.000 sztuk kompletów ogrodowych do herbaty, 21.900 sztuk zestawów P. oraz 1.500 kompletów zestawów pater z porcelany, a następnie ich eksport na rzecz wskazanych mu firm (...). R. S. na Filipinach, Audio Video Z. Z. B. z przeznaczeniem dla firmy (...) w Demokratycznej Republice Konga, w celu wyłudzenia przez wskazane firmy (...) od Skarbu Państwa nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług VAT w kwocie 4.724.704,22 zł, tj. o czyn z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk w zw. z art. 12 kk.
Sąd Okręgowy w Warszawie zaskarżonym wyrokiem (pkt XLVIII) uznał oskarżonego za winnego zarzuconego mu czynu kwalifikując go jako występek z art. 18 § 1 dkk w zw. z art. 205 § 1 i 2
1 dkk w zw. z art. 58 dkk w zw. z art. 4 § 1 dkk i przyjmując za podstawę wymiaru kary art. 19 § 1 dkk w zw. z art. 205 § 21 dkk i art. 36 § 2 i 3 dkk skazał oskarżonego na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 10.000zł grzywny.
Przestępstwo oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zarówno w stanie prawnym przyjętym w zaskarżonym wyroku (art. 205 § 2
1 kk z 1969 roku), jak i obowiązującym (art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk), stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 10. Zgodnie z art. 101 § 1 pkt 2a kk, gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat, karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat 15. Z art. 102 kk wynika natomiast, że jeżeli w okresie wskazanym w art. 101 kk wszczęto postępowanie, karalność przestępstw określonych w art. 101 § 1 kk ustaje z upływem 10 lat od zakończenia tego okresu.
Wobec powyższego, karalność przestępstwa zarzuconego oskarżonemu ustała z upływem 25 lat od czasu jego popełnienia, zatem z upływem 30 czerwca 2023r.
Dla porządku wskazać należy, że oskarżonemu zarzucono podżeganie do oszustwa. Znamiona podżegania zrealizowane są w chwili, gdy podżegacz nakłonił sprawcę do popełnienia czynu zabronionego. Ich byt jest zatem niezależny od stadium realizacji przestępstwa przez bezpośredniego wykonawcę (tak Sąd Najwyższy m. in. w postanowieniu z 3 sierpnia 2006r, III KK 445/05).
|
|
Wniosek
|
|
O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych mu czynów.
O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
|
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny
|
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
|
|
Wobec przedawnienia karalności czynu zasadny wniosek o uchylenie wyroku.
|
|
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
|
| |
Przedawnienie karalności czynu w toku postępowania apelacyjnego.
|
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
|
|
Przedawnienie karalności czynu stanowi negatywną przesłankę postępowania z art. 17 § 1 pkt 6 kpk.
|
|
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
|
|
0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
|
|
1.1.
|
Ustanie karalności przestępstwa z powodu przedawnienia.
|
☒ art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 kpk
|
|
Zwięźle o powodach uchylenia
|
|
Zgodnie z art. 439 § 1 pkt 9 kpk niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, sąd odwoławczy uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w art. 17 § 1 pkt 5, 6 i 8 – 11 kpk. Z treści art. 17 § 1 pkt 6 kpk wynika natomiast, że wszczęte postępowanie podlega umorzeniu, gdy nastąpiło przedawnienie karalności.
Uwzględniając okoliczność, że sąd I instancji wydał wobec oskarżonego wyrok skazujący, wyrok ten podlegał uchyleniu a postępowanie umorzeniu.
|
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
|
|
4.1.
|
|
☐ art. 454 § 1 k.p.k.
|
|
Zwięźle o powodach uchylenia
|
|
0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
|
|
0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
|
|
6.
Koszty Procesu
|
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
|
Przytoczyć okoliczności
|
|
II.
III.
|
Sąd zasądził na rzecz obrońcy oskarżonego kwotę 1.200zł podwyższoną o 23% VAT z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. Ustalając wysokość wynagrodzenia na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2023.1964), sąd uznał, że różnicowanie wynagrodzeń obrońców poprzez znaczne zaniżenie stawek przysługujących za obronę z urzędu w stosunku do tych, które są należne za obronę z wyboru, nie znajduje uzasadnienia w demokratycznym państwie prawa naruszając konstytucyjną zasadę równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP).
Sąd obciążył kosztami procesu Skarb Państwa stosownie do treści art. 632 pkt 2 kpk.
|
|
1PODPIS
|
|
Marzanna A. Piekarska-Drążek Ewa Gregajtys Ewa Leszczyńska-Furtak
|