Wyrok SN z 2 lipca 2009 r., I UK 37/09 - jak powołują go inne sądy

„Kontrola trafności takiej oceny jest możliwa w postępowaniu apelacyjnym i nie jest zależna od zgłoszenia przez stronę zastrzeżenia w trybie art. 162 k.p.c. (por. wyrok z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„… z niezwrócenia uwagi sądu na uchybienia przepisom postępowania (art. 162 k.p.c.; por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2012 r., II PK 215/11, OSNP 2013 nr 9-10, poz. 106 i z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, Lex nr 529678).”

„K., skutkuje bezpowrotną utratą podnoszenia zarzutu nieprawidłowości czynności procesowej sądu (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r., III CZP 55/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 144 oraz wyroki z dnia 26 sierpnia 2009 r., I CSK 13/09 i z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, niepublikowane), jeśli nie doszło do zmiany okoliczności faktycznych lub prawnych.”

„… 67/36, Przegląd Sądowy 1936, s. 692, a w nowszym orzecznictwie - wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2005 r., III CK 121/05, LEX nr 520050 i z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678), bowiem przeprowadzenie przez sąd drugiej instancji z urzędu lub na wniosek strony dowodu powołanego dopiero w postępowaniu odwoławczym nie stanowi naruszenia art. 381 k.p.c. nawet, gdy …”

„… na materiale zebranym w pierwszej instancji (art. 381 i 382 k.p.c.), ustala podstawę prawną orzeczenia niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09).”

„Podkreślić należy, że sąd nie musi wydawać postanowienia o odmowie przeprowadzenia dowodu wskazanego przez stronę, gdyż w świetle art. 236 k.p.c., postanowienie dowodowe powinno mieć określoną treść pozytywną (por. wyrok z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„Sąd meriti podniósł, że w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 k.p.c.).” Granicę obowiązku prowadzenia przez …”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 k.p.c.).” Granicę obowiązku prowadzenia przez sąd postępowania dowodowego wyznacza bowiem, podlegająca kontroli instancyjnej, ocena czy dostatecznie wyjaśniono sporne okoliczności sprawy.”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r. wydanym w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 k.p.c.).” Granicę obowiązku prowadzenia przez …”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 roku wydanym w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 k.p.c.).” …”

„Jednocześnie wskazuje się, że sąd nie musi wydawać postanowienia o odmowie przeprowadzenia dowodu wskazanego przez stronę, gdyż w świetle art. 236 k.p.c., postanowienie dowodowe powinno mieć określoną treść pozytywną [vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 roku, I UK 37/09, LEX nr 529678].”

„S. faktycznie wykonywała umowę o pracę i pominął te dowody, bez wydawania przy tym odrębnego postanowienia o odmowie przeprowadzenia dowodów wskazanych w apelacji, gdyż w świetle art. 236 k.p.c. postanowienie dowodowe powinno mieć treść pozytywną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09 – LEX nr 529678).”

„… pod uwagę złożone do sprawy opinie biegłych Sąd Okręgowy uznał, że okoliczności sporne w sprawie zostały wyjaśnione powołując się na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r. wydane w sprawie I UK 37/09 zgodnie, z którym „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 K.p.c.)." Dopuszczenie kolejnego …”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 roku wydanym w sprawie I UK 37/09 wskazano, że „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 K.p.c.).” Dopuszczenie kolejnych dowodów w …”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r. wydanym w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 K.p.c.).” Dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłych sądowych zmierzałoby jedynie do przedłużenia postępowania dlatego na podstawie art. 217 § 3 K.p.c.”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r. wydanym w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 k.p.c.).” Uwzględnienie wniosku ubezpieczonego …”

„W wyroku z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09 Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 162 k.p.c. dotyczy uchybień sądu w stosowaniu przepisów postępowania, tymczasem nie jest uchybieniem sądu pierwszej instancji nieprzeprowadzenie dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uznał, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2).”

„Mając na uwadze orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, w którym wskazano, że „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 k.p.c.)” Sąd Okręgowy uznał, że …”

„Sąd Najwyższy wskazuje także, że sąd orzekający nie musi wydawać postanowienia o odmowie przeprowadzenia dowodu wskazanego przez stronę, ponieważ w świetle art. 236 k.p.c., postanowienie dowodowe powinno mieć określoną treść pozytywną (por. wyrok SN z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„… materiale zebranym w pierwszej instancji (art. 381 i 382 k.p.c.) i ustala podstawę prawną orzeczenia niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„Kontrola poprawności rozstrzygnięcia nie jest zależna od zgłoszenia przez stronę zastrzeżenia w trybie art. 162 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, Lex nr 529678).”

„Zaskarżenie wyroku w całości oznacza bowiem, że sąd drugiej instancji, jako również sąd merytoryczny, ponownie rozpoznaje sprawę i nie wiąże go zastosowane dotychczas prawo materialne ani stan faktyczny, który może ustalić samodzielnie (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 roku, I UK 37/09 – LEX nr 529678).”

„Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, Sąd pomija twierdzenia i środki dowodowe także wtedy, jeżeli okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione, czyli kiedy nie budzą wątpliwości sądu (por. np. wyr. SN z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, Legalis; post. SN z dnia 3 września 2008 r., I UK 91/08, Legalis).”

„… przepisu art. 233 § 1 k.p.c. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że Sąd Apelacyjny nie jest związany w takiej sytuacji procesowej stanowiskiem Sądu Okręgowego (Wyrok SN z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678), jednak w zindywidualizowanym stanie procesowym sprawy nie było podstaw do dopuszczania z urzędu nowego dowodu z opinii biegłego neurologa.”

„Pamiętać bowiem należy, że przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sprawa jest dostatecznie wyjaśniona, czyli bez postanowienia o oddaleniu każdego nieuwzględnionego do tej pory wniosku dowodowego (art. 224 w zw. z art. 217 § 2 k.p.c. i a contrario art. 236 k.p.c.), jak stwierdził w swym wyroku Sąd Najwyższy (wyrok z 2 lipca 2009 r., sygn. I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„Przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sprawa jest dostatecznie wyjaśniona, czyli bez postanowienia o oddaleniu każdego nieuwzględnionego do tej pory wniosku dowodowego (art. 224 w związku z art. 217 § 2 k.p.c. i a contrario art. 236 k.p.c., patrz wyrok Sądu Najwyższego z 2 lipca 2009 roku, sygn. akt I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„Sąd pierwszej instancji może nie uwzględnić wniosków dowodowych, co nie oznacza, iż sąd drugiej instancji jest tym związany, gdy strona nie wniesie zastrzeżeń w trybie 162 k.p.c. (wyrok NS z dnia 2 lipca 2009r., I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„Jedynie na marginesie wypada zauważyć, że przywołany w apelacji pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie I UK 37/09 (Lex nr 529678) odnosi się do odmiennego stanu faktycznego, w którym mimo oddalenia wniosku dowodowego przez Sąd I instancji, apelujący ponowił go w apelacji, a Sąd Apelacyjny dowód ów przeprowadził, …”

„… że „potrzeba” ta ma być następstwem zmienionych okoliczności sprawy, które są niezależne od zapadłego rozstrzygnięcia pochodzącego od sądu pierwszej instancji (por. z wyrokami SN z dnia: 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678, 27 czerwca 2011 r., II UK 407/10, LEX nr 1084701, wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28 września 2012 r., I ACa 181/12, LEX nr 1220402).”

„… materiale zebranym w pierwszej instancji (art. 381 i 382 k.p.c.), ustala podstawę prawną orzeczenia niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„Przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sprawa jest dostatecznie wyjaśniona, czyli bez postanowienia o oddaleniu każdego nieuwzględnionego do tej pory wniosku dowodowego (art. 224 w związku z art. 217 § 2 k.p.c. i a contrario art. 236 k.p.c. - por. wyrok SN z 2.07.2009 r. I UK 37/09, LEX nr 529678).”

„Kontrola trafności tej oceny jest możliwa w postępowaniu odwoławczym i nie jest zależna od zgłoszenia zastrzeżenia w trybie art. 162 k.p.c. Sąd I instancji może nie uwzględnić wniosków dowodowych, co nie oznacza, iż sąd II instancji jest tym związany, gdy strona nie wniesie zastrzeżeń w trybie 162 k.p.c. (tak SN w wyroku z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie I UK 37/09, Lex nr 529678).”

„… rygoru wynikającego z art. 162 k.p.c. do postanowień dowodowych, Sąd Apelacyjny przychyla się do poglądów, których wyrazem był między innymi wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r. sygnatura I UK 37/09 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2009 r. sygnatura IV CSK 185/09, z których wynika, że art. 162 k.p.c. i objęte nim zastrzeżenia dotyczą uchybień sądu w zakresie stosowania przepisów …”

„Sąd II instancji rozpoznaje sprawę merytorycznie w granicach zaskarżenia, dokonuje własnych ustaleń faktycznych, prowadząc lub ponawiając dowody albo poprzestając na materiale zebranym w pierwszej instancji (art. 381 i 382 k.p.c.) i ustala podstawę prawną orzeczenia niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09).”

„Sąd nie jest obowiązany do uwzględnienia kolejnych wniosków dowodowych, tak długo, aż strona udowodni korzystną dla siebie tezę i pomija je od momentu dostatecznego wyjaśnienia spornych okoliczności sprawy (por. wyroki SN z 19.01.2005r., II UKN 103/04, z 2.07.2009r. I UK 37/09, z 8.07.1999r., II UKN 37/99).”

„Sąd nie jest obowiązany do uwzględnienia kolejnych wniosków dowodowych, tak długo, aż strona udowodni korzystną dla siebie tezę i pomija je od momentu dostatecznego wyjaśnienia spornych okoliczności sprawy (por. wyroki SN z: 19.01.2005r., II UKN 103/04, 2.07.2009r. I UK 37/09, 8.07.1999r., II UKN 37/99).”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z 2.07.2009 roku wydanym w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu z opinii biegłego, nawet zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 K.p.c.).” Granicę …”

„… a quo zobowiązany był pominąć twierdzenia i środki dowodowe, gdy okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione, czyli kiedy nie budzą wątpliwości sądu (por. np. wyrok SN z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09, Legalis i postanowienie SN z dnia 3 września 2008 r., I UK 91/08, Legalis).”

„To w pierwszej kolejności Sąd, a nie strona ocenia, które fakty mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i czy powinny być przedmiotem dowodu (tak: wyrok SN z dnia 2 lipca 2009 r. I UK 37/09, publ. LEX nr 529678; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2016 r. I ACa 187/16).”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2.07.2009 roku wydanym w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu z opinii biegłego, nawet zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 K.p.c.).” Granicę …”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z 2.07.2009 roku w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 K.p.c.).” Uwzględnienie wniosku pozwanego o …”

„W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że sąd nie musi wydawać postanowienia o odmowie przeprowadzenia dowodu wskazanego przez stronę, gdyż w świetle art. 236 kpc, postanowienie dowodowe powinno mieć określoną treść pozytywną (wyrok z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09).”

„W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 roku wydanym w sprawie I UK 37/09 czytamy: „sąd nie musi przeprowadzić dowodu z opinii biegłego, nawet zgłoszonego przez stronę, jeżeli uzna, że okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione (art. 217 § 2 K.p.c.).” Granicę …”

„To w pierwszej kolejności sąd, a nie strona ocenia, które fakty mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i czy powinny być przedmiotem dowodu (tak: wyrok SN z dnia 2 lipca 2009 roku I UK 37/09, publ. LEX nr 529678; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2016 roku I ACa 187/16).”