Uchwała SN z 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 - jak powołują ją inne sądy

„Powołał przy tym uchwałę Sądu Najwyższego z 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 r., z.”

„Sąd drugiej instancji powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone przez pełny skład Izby Administracyjnej, Pracy i Ubez- 4 pieczeń Społecznych Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 11 marca 1993 r. (I PZP 68/92, OSNCP z 1993 r. z.”

„Sąd Okręgowy od- wołał się w tej kwestii do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 r. z.”

„Podstawami tymi, według powoda, jest „wykrycie wyroku Sądu Najwyższego (Uchwała Izby Administracji, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92) oraz uzyskanie w dniu 4 listopada 1997 r. nowego środka dowodo- wego w postaci decyzji o rozwiązaniu umowy o pracę z dnia 30 marca 1993 r.” Sąd Wojewódzki - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w …”

„Powołując się na uchwałę Sądu Najwyż- szego z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 z.”

„Z tych samych przyczyn w uchwale pełnego składu Izby Administracyjnej, Pra- cy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 z.”

„Sąd Najwyższy w pełnym składzie Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpie- czeń Społecznych w uchwale z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 z.”

„Skarżący, sygnalizując jurydyczne rozumienie obecności pracownika w pracy zawarte w motywach uchwały Pełnego Składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 z.”

„… dla właściwej wykładni przepisu art. 43 ust. 1 ustawy o Policji, zawierającego regulację ochronną zbliżoną do art. 41 K.p., którą winna stanowić uchwała Sądu Najwyższego z 11 marca 1993 r., sygn. akt I PZP 68/92 (OSNC 1993/9/140), w której stwierdzono, że wypowiedzenie stosunku pracy pracownikowi, który świadczył pracę a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie …”

„… ze względu na zły stan zdrowia, a także przerwanie świadczenia pracy z powodu choroby (zob. wyrok SN z 14.03.2017 r., sygn. akt III PK 84/16, LEX nr 2284174, a także uchwała SN z 11 marca 1993 r., I PZP 68/92).”

„… zwolnienia lekarskiego na dzień, w którym świadczył on pracę i otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę nie neguje dokonanego już wypowiedzenia umowy o pracę (zob. uchwała z dnia 11 marca 1993 r., sygn. akt: I PZP 68/92; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2004 r., sygn. akt: I PK 614/03).”

„W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. uchwałę pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92, OSNCP 1993 nr 9, poz. 140; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1997 r., I PKN 366/97, OSNAPiUS 1998 nr 17, poz. 505; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2003 r., I PK 69/02, Prawo Pracy 2003 …”

„… dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy, nie narusza art. 41 k.p. (por. np. uchwałę pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92, OSNC 1993/9/140; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1997 r., I PKN 366/97, OSNAPiUS 1998/17/505; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2003 r., I PK 69/02, Pr.”

„… nieobecny, nie znajduje usprawiedliwienia w treści art. 41 k.p., co podkreślił Sąd Najwyższy w uchwale pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92, OSNC 1993/9/140.”

„Tym samym w niniejszej sprawie pracodawca nie naruszył art. 41 k.p. (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 11 marca 1993 r., I PZP 68/92, OSNC 1993/9/140 i wiele późniejszych orzeczeń, np. postanowienie z 29 stycznia 2020 r., III PK 185/18, LEX nr 3218425).”

„Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. (por. uchwałę pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 11.03.1993 r., I PZP 68/92, OSNCP 1993/9, poz. 140).”

„… do pracy, nie korzysta z ochrony przewidzianej w art. 41 k.p. Stanowisko judykatury w tym przedmiocie jest ugruntowane i znajduje wyraz w wielu orzeczeniach (tak np. SN w uchwale z 11 marca 1993 r., I PZP 68/92, OSNCP 1993, nr 9, poz. 140).”

„Sytuacje tego rodzaju powinny być ocenione w kontekście art. 45 § 1 k.p., co pozwoli wyeliminować przypadki niesprawiedliwego pozbawienia ochrony stosunku pracy pracowników, którzy decydują się na wykonywanie swoich obowiązków pracowniczych, mimo choroby (zob. uzasadnienie uchwały z dnia 11 marca 1993 r. I PZP 68/92 oraz wyroku z dnia 26 lutego 2003 r. I PK 69/02).”

„W uchwale pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 11 marca 1993 r. (I PZP 68/92, OSNCP 1993/9/140) wskazano, że wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 …”

„Jeżeli zatem w dniu dokonania przez zakład pracy wypowiedzenia umowy o pracę pracownik jest obecny w pracy i wykonuje swoje obowiązki wynikające z umowy o pracę, to nie korzysta on z ochrony przewidzianej w art. 41 k.p. (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r. I PZP 68/92 OSNCP 1993, nr 9, poz. 140).”

„W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. uchwałę pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1997 r., I PKN 366/97; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2003 r., I PK 69/02, czy wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2010 r., II PK 343/09) przyjmuje …”

„Przez obecność w pracy należy przy tym rozumieć stawienie się pracownika do pracy i świadczenie pracy, a więc wykonywanie obowiązków wynikających z umowy o pracę lub też gotowość do jej wykonywania (uchwała pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 11 marca 1993 r., I PZP 68/92, OSNC 1993 nr 9, poz. 140; wyrok Sądu Najwyższego z 5 maja 2010 r., II PK 343/09, Legalis).”

„Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego, iż wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 KP [zob. uchw. SN(7) z 11.3.1993 r., I PZP 68/92, OSNCP 1993, Nr 9, poz. 140, oraz wyr. SN z 14.10.1997 r., I PKN 322/97, OSNAPiUS 1998, Nr 15, poz. 451, wyr. SN z 6.10.2004 r., I PK 614/03, L. ].”

„Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 marca 1993 roku (I PZP 68/92, OSNC 1993/9/140), „wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. ” (por. też.”

„Jako zasadne jawi się przytoczenie stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w pełnym składzie Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w uchwale z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993, z.”

„Uznał bowiem, że wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 KP (zob. uchw. SN(7) z 11.3.1993 r., I PZP 68/92, …”

„… do pracy z powodu choroby, nie narusza przepisu art. 41 k.p. (por. uchwała Sądu Najwyższego Pełnego Składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., sygn. akt I PZP 68/92, OSNCP1993, z.”

„Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11.03.1993 roku I PZP 68/92 wskazał, że wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby nie narusza art. 41 kodeksu pracy.”

„… nie znajduje, usprawiedliwienia w wyżej wskazanym przepisie (por. uchwała pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r., sygn. akt I PZP 68/92) Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z 14 października 1997 r. (I PKN 322/97), w którym uznał, że wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu …”

„Sąd Najwyższy w pełnym składzie Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w uchwale z dnia 11 marca 1993 r., sygn. akt I PZP 68/92 (opubl.”

„Powołując uchwałę pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 z.”

„Tym niemniej, jak w sposób jednolity przyjmuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego (m.in. uchwała z dnia 11.03.1993 r., I PZP 68/92) wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. Jak wynika z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków: …”

„Zgodnie z utrwalonym w doktrynie jak i w orzecznictwie stanowiskiem, wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza przepisu art. 41 k.p. (por. uchwała Sądu Najwyższego Pełnego Składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., sygn. akt I PZP 68/92, (...), z.”

„… obowiązków wynikających z umowy o pracę lub też gotowość do jej wykonywania. / Uchwała Pełnego Składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r. I PZP 68/92 OSNCP 1993 nr 9, poz. 140, GP, Legalis Numer 28018/.”

„W uchwale pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 z.”

„Podkreślić przy tym należy, że wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z 17 listopada 1997 r., I PKN 366/97, OSNAPiUS 1998/17/505, i w uchwale z dnia 11 marca 1993 r., I PZP 68/92 (OSNCP 1993 z.”

„… umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 KP (zob. uchw. SN (7) z 11.3.1993 r., I PZP 68/92, OSNCP 1993, Nr 9, poz. 140, oraz wyr. SN z 14.10.1997 r., I PKN 322/97, OSNAPiUS 1998, Nr 15, poz. 451, wyr. SN z 6.10.2004 r., I PK 614/03, Legalis).”

„Niniejszy Sąd podziela linię orzeczniczą, nakreśloną przez Sąd Najwyższy w uchwale całej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 1993 r. (I PZP 68/92, OSNC 1993/9/140), iż „wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył ją a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. ".”

„Legalis, i uchwałę pełnego składu Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 11.03.1993 r. I PZP 68/92).”

„I PZP 68/92, LexisNexis nr 298568, OSNCP 1993, nr 9, poz. 140).”

„… (I PK 614/2003 oraz uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 11 marca (...). I PZP 68/92, OSNCP 1993, z.”

„… 41 k.p. Jest to już utrwalona interpretacja Sądu Najwyższego, który wypowiedział się w tej kwestii m. in. w wyroku z dnia 2 lutego 2001 r., sygn. I PKN 793/00 i w uchwale z dnia 11 marca 1993, sygn. I PZP 68/92.”

„… 14 października 1997 r. I PKN 322/97; uchwale z dnia 11 marca 1993 roku, I PZP 68/92), Sąd Najwyższy zważył, iż wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p.”

„Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 marca 1993 roku (I PZP 68/92, OSN 1993, Nr 9, poz. 140) stwierdził, iż wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 kp.”