Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok NSA z 9 października 2019 r., I OSK 402/18 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 12. Na liście 10 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • II SA/Ke 83/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach · wyrok · 2023-04-19
    „Powinność ta wynika również z zasady budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, wyrażonej w art. 8 § 1 Kpa (por. wyrok NSA z 9.10.2019 r. sygn. akt I OSK 402/18).”
  • II SA/Po 510/22Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu · wyrok · 2023-01-05
    „Powinność ta wynika także z wyrażonej zasady budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.)." [wyrok NSA z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt I OSK 402/18, dostępny w CBOSA].”
  • II SA/Go 485/22Wojewódzki Sąd Administracyjny · wyrok · 2022-11-23
    „… (por. wyrok NSA z dnia z dnia 9 października 2019 r., I OSK 402/18;”
  • II SA/Go 911/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. · wyrok · 2022-01-26
    „Tym bardziej w postępowaniu administracyjnym, w którym zgodnie z art. 9 k.p.a. obowiązkiem organu jest informowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw strony oraz budzenie zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, zgodnie z art. 8 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia z dnia 9 października 2019 r., I OSK 402/18;”
  • II SA/Ol 939/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie · wyrok · 2022-01-04
    „W wyroku z dnia 9 października 2019 r. (sygn. I OSK 402/18) NSA wskazał, że "w postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje zasada ignorantia iuris nocet i obowiązkiem organu wynikającym przede wszystkim z art. 9 k.p.a. jest informowanie strony o okolicznościach …”
  • II SA/Sz 685/19Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie · wyrok · 2021-08-05
    „… 222/17; wyrok WSA w Olsztynie z 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Ol 172/18; wyrok WSA w Krakowie z 4 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 286/19; wyrok NSA z 9 października 2019 r., sygn. akt I OSK 402/18; por.”
Pokaż pozostałe (4)
  • III SA/Po 118/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu · wyrok · 2021-06-10
    „Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd prezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 października 2019 r., sygn. I OSK 402/18 (dostępny j.w.), iż w postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje zasada ignorantia iuris nocet i obowiązkiem organu wynikającym przede wszystkim z art. 9 Kpa jest informowanie strony o okolicznościach …”
  • II SA/Gl 583/20Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach · wyrok · 2020-08-24
    „Miasta S. z dnia [...] roku winien być przywrócony, gdyż jego ewentualne uchybienie nastąpiło bez winy strony - co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9.10.2019 r., sygn. akt I OSK 402/18, że "za brak winy w uchybieniu terminu uznać należy udzielenie stronie przez pracownika organu administracji publicznej błędnych informacji." …”
  • III AUa 66/20Sąd apelacyjny · wyrok · 2020-03-26
    „W orzecznictwie, czego przykładem jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2019 r., I OSK 402/18 wskazuje się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.”
  • III AUa 94/20Sąd apelacyjny · wyrok · 2020-03-19
    „Apelujący wskazał, że w orzecznictwie, czego przykładem jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2019 r., I OSK 402/18 wskazuje się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.”