I NZ 38/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 grudnia 2025 r.
SSN Tomasz Przesławski
w sprawie z powództwa E. sp. z o.o. sp. k. w R.,
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki,
o wydanie świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
i Spraw Publicznych w dniu 9 grudnia 2025 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 5 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt VII AGz 914/24
1. oddala zażalenie;
2. zasądza od E. sp. z.o.o. sp.k. w R. na rzecz Prezesa Urzędu
Regulacji Energetyki kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych)
tytułem zawrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu
zażaleniowym
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 5 czerwca 2025 r., sygn. akt VII AGz 914/24; VII WSC
76/25 Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wywiedzioną przez
E. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową w R..
Na powyższe postanowienie zażalenie wywiódł powód, zaskarżając je
w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
I NZ 38/25
2
1. art. 3981 § 2 k.p.c. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie
i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna od postanowienia
Sądu Apelacyjnego w przedmiocie oddalenia zażalenia jest niedopuszczalna;
2. art. 3984 § 1 k.p.c. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w
konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna nie spełnia wymagań
określonych we wskazanym przepisie co skutkowało odrzuceniem skargi
kasacyjnej;
3. art. 3986 § 1 k.p.c. - poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji odrzucenie
skargi kasacyjnej;
4. art. 47956 § 2 k.p.c. - poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji
nieuwzględnienie skargi kasacyjnej co spowodowało nierozpatrzenie sprawy
Powoda przez Sąd Najwyższy.
Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia i uwzględnienie skargi kasacyjnej od postanowienia
Sądu Apelacyjnego w Warszawie w przedmiocie oddalenia zażalenia.
Na powyższe zażalenie pismem z 17 lipca 2025 r. odpowiedź wniósł Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki domagając się jego oddalenia w całości
oraz zasądzenia od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów
zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji
prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu
albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona,
Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka
może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis
szczególny stanowi inaczej.
Jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego,
regulacja art. 3981 § 1 k.p.c. wyłącza dopuszczalność skargi kasacyjnej od innych
niż enumeratywnie w niej wymienionych prawomocnych orzeczeń sądu drugiej
instancji, chociażby kończyły one postępowanie w sprawie (zob. m.in.
I NZ 38/25
3
postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2024 r., III CZ 219/23).
Warunek, aby orzeczenie kończyło postępowanie w sprawie, dotyczy zatem
wyłącznie prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji oraz postanowień sądu
drugiej instancji - ale tylko wydanych w przedmiocie odrzucenia pozwu
lub umorzenia postępowania. Jak podkreśla się w orzecznictwie, przypadki te
powinny być wykładane ściśle (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego
z 8 lipca 2022 r., III CZ 248/22).
W odniesieniu do spraw z zakresu regulacji energetyki, istotne znaczenie ma
także art. 47956 § 2 k.p.c., stanowiący, że skarga kasacyjna od orzeczenia sądu
drugiej instancji przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Norma ta nie wpływa jednak na zamknięty katalog przedmiotowy orzeczeń
do których możliwe jest wywiedzenie skargi kasacyjnej, a dotyczy wyłącznie
wymogu kwotowego (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października
2025 r., I NZ 37/25). Powyższe oznacza, że skarga kasacyjna w postępowaniu z
zakresu regulacji energetyki przysługuje od wydanego przez sąd II instancji
prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo
umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Jak zasadnie
podnosi się w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęcie innej interpretacji
stanowiłoby naruszenie zasad dotyczących relacji zachodzących pomiędzy
przepisami ogólnymi i szczególnymi. W przypadku, gdy ustawa nie wprowadza
rozwiązań szczególnych w danym zakresie, zastosowanie znajdują normy ogólne.
W niniejszej sprawie jest to przepis art. 3981 § 1 k.p.c. (zob. m.in. postanowienie
Sądu Najwyższego z 12 stycznia 2022 r., I NZ 4/21).
Przenosząc powyższe na realia rozpoznawanej sprawy, należy podkreślić,
że przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu Apelacyjnego
z 11 marca 2025 r., które dotyczy oddalenia zażalenia powodowej spółki na
postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 14 października 2024 r. wydane
w sprawie o sygn. akt XVII Amz 18/23, którym sąd pierwszej instancji oddalił
zażalenie powoda na postanowienie Prezesa URE odmawiające powodowej spółce
wydania świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej. Z treści
tego postanowienia wynika, że choć kończy ono postępowanie w sprawie, to
jednak nie należy do żadnej z kategorii orzeczeń wskazanych w art. 3981 § 1 k.p.c.
I NZ 38/25
4
To zaś oznacza, że nie podlega ono zaskarżeniu w drodze skargi kasacyjnej (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego z: 21 września 2006 r., II PZ 33/06; 7 kwietnia
2010 r., II PZ 10/10, 6 marca 2024 r., I NZ 42/23).
Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty wskazujące na naruszenie art. 3981
§ 2 k.p.c., art. 3984 § 1 k.p.c. oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Zwrócić należy uwagę,
że skarżący nie przedstawia żadnych argumentów na ich poparcie.
Mając na uwadze powyższe, skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego
jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeka jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzeka
na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.,
art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 2
pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1935
z późn. zm.), jak w punkcie 2 postanowienia.
MR
[r.g.]
