I NSW 67/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 czerwca 2025 r.
SSN Paweł Księżak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Paweł Czubik
SSN Maria Szczepaniec
w sprawie z protestu R. G.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 12 czerwca 2025 r.,
postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.
Paweł Czubik Paweł Księżak Maria Szczepaniec
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 6 czerwca 2025 r. (data prezentaty z Biura Podawczego
Sądu Najwyższego) R. G. (dalej: „Skarżący”) wniósł protest przeciwko wyborowi
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wnosząc o:
1) Unieważnienie wyników II tury wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej;
2) Uznanie, że w rzeczywistości większą liczbę ważnie oddanych głosów
uzyskał kandydat Rafał Trzaskowski;
3) Zbadanie protokołów komisji obwodowych, w szczególności
z województw: mazowieckiego, podlaskiego, podkarpackiego, lubelskiego
i małopolskiego;
4) Zbadanie mechanizmu wykorzystywania zaświadczeń o prawie
I NSW 67/25
2
do głosowania;
5) Dopuszczenie niezależnych biegłych sądowych z zakresu
cyberbezpieczeństwa, analizy danych wyborczych oraz prawa
wyborczego.
Uzasadniając powyższe Skarżący wskazał na art. 241 § 1 i 2 oraz art. 82
i 83 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2025,
poz. 365; dalej: „k.wyb.”). Następnie wskazał on, iż wg oficjalnych danych wybory
wygrał Karol Nawrocki zdobywając 10 606 877 głosów (50,89%),
zaś jego kontrkandydat Rafał Trzaskowski zdobył 10 237 286 głosów (49,11%).
W dalszej kolejności Skarżący podniósł, że podczas wyborów doszło do szeregu
nieprawidłowości, które mogły mieć istotny wpływ na ostateczny wynik wyborczy
oraz przytoczył obliczenia mające tego dowieść. Dalej Skarżący wskazał na brak
transparentnego mechanizmu korekty błędów systemowych i możliwych
rozbieżności przy przesyłaniu danych z komisji obwodowych do centralnego
systemu informatycznego PKW. W oparciu o powyższe Skarżący uznał, że około
900 000 głosów zostało błędnie zaliczonych na niekorzyść Rafała Trzaskowskiego,
co w jego ocenie jednoznacznie przesądza o potrzebie unieważnienia wyniku.
W dalszej części Skarżący podniósł podejrzenie nadużyć związanych
z zaświadczeniami o prawie do głosowania, wskazując, że w licznych relacjach
członków komisji oraz obserwatorów społecznych wskazywano na podejrzane,
praktyki związane z tzw. weryfikacją zaświadczeń przez członków komisji
wyborczych przy pomocy nieoficjalnej aplikacji mobilnej. W ocenie Skarżącego
mechanizm ten mógł posłużyć do systemowego nadużycia prawa wyborczego
w skali, która w znaczący sposób wpłynęła na wynik wyborów poprzez:
(a) zawyżenie liczby głosów oddanych na jednego kandydata w wybranych
komisjach; (b) pominięcie powtórnie wykorzystanych numerów w systemach
kontrolnych z powodu ich braku; (c) braku możliwości weryfikacji zgodności
faktycznego wyborczy z numerem zaświadczenia. Na tej podstawie Skarżący
wniósł o zbadanie pełnej dokumentacji i charakteru używanej aplikacji, identyfikację
osób, które miały do niej dostęp oraz zestawienie danych z faktycznymi danymi
z rejestru wydanych zaświadczeń w celu ustalenia, czy doszło do zorganizowanego
procederu fałszowania głosów w skali ogólnopolskiej.
I NSW 67/25
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia
2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. nr 78, poz. 483 z późn. zm.) wyborcy przysługuje prawo
zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta
Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie z art 82 § 1 k.wyb.,
przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi
określonej osoby może być wniesiony protest z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego
w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub
2) naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania,
ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik
wyborów.
Stosownie do art. 321 § 1 k.wyb. protest przeciwko wyborowi Prezydenta
Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu
14 dni od dnia podania wyniku wyborów do publicznej wiadomości
przez Państwową Komisję Wyborczą. Protest wyborczy musi zawierać określone
elementy formalne. W ślad za art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których
opiera swoje zarzuty.
Zgodnie z art. 322 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu
protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków
określonych w art. 321 k.wyb. Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu
do wniesienia protestu.
Nie ulega wątpliwości, że Skarżący nie przedstawił w proteście żadnych
dowodów, potwierdzających zasadność podnoszonych przez niego zarzutów.
Podobnie, nie zgłosił on także wniosku dowodowego, odpowiadającego
wymaganiom określonym w art. 2351 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., który mógłby
przysłużyć się wykazaniu podnoszonych przez niego okoliczności. Przytoczenie
nieautoryzowanych obliczeń, bez podania metody badawczej, w oparciu o którą
zostały one przeprowadzone, nie odpowiada wymogom określonym w art. 2351
I NSW 67/25
4
k.p.c., który stanowi, że we wniosku o przeprowadzenie dowodu strona
jest obowiązana oznaczyć dowód w sposób umożliwiający przeprowadzenie go
oraz wyszczególnić fakty, które mają zostać wykazane tym dowodem.
Analogiczne konkluzje nasuwają się w stosunku do zarzutu nadużyć związanych
z zaświadczeniami o prawie do głosowania, gdzie Skarżący powołał się na
„liczne relacje członków komisji oraz obserwatorów społecznych”.
Skarżący nie podał – możliwego do weryfikacji przez Sąd Najwyższy - źródła
twierdzeń o przytoczonych w proteście nadużyciach.
Dodatkowo należy wskazać, że wszystkie zarzuty mają charakter bardzo
ogólnikowy i nie odnoszą się do żadnego konkretnie dostrzeżonego
przez skarżącego naruszenia przepisów, które mieściłoby się w granicach
wyznaczonych treścią art. 82 § 1 k.wyb. Tymczasem podstawą protestu
wyborczego nie mogą być zarzuty o charakterze abstrakcyjnym, odnoszące się
do bliżej niesprecyzowanych czynów i innych zdarzeń (I NSW 84/20).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 322
§ 1 k.wyb., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Paweł Czubik Paweł Księżak Maria Szczepaniec
[J.M.]
[a.ł]
