I NSW 4/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 kwietnia 2025 r.
SSN Grzegorz Żmij
w sprawie z protestu M. J.
przeciwko ważności wyborów
przy udziale:
1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
2) Prokuratora Generalnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 29 kwietnia 2025 r.
pozostawia protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
W dniu 24 marca 2025 M. J. wniósł protest przeciwko ważności wyborów,
określając go jako „[z]awiadomienie o możliwej ingerencji w proces wyborczy,
naruszeniu prawa międzynarodowego oraz stosowaniu broni psychologicznej w
Polsce”.
W uzasadnieniu wnoszący protest wskazał między innymi, że „[na] podstawie
posiadanych informacji istnieją poważne przesłanki wskazujące, że proces
wyborczy w Polsce został przeprowadzony w sposób naruszający zasady
I NSW 4/25
2
demokratycznego państwa prawa. Dostępne dane wskazują, że obecna partia
polityczna X. Y. mogła uzyskać przewagę polityczną w wyniku wyborów
przeprowadzonych przez grupę wywiadu radiowego operującą na terenie Europy,
przy wykorzystaniu dostępu do serwera należącego do Rosyjskiego Ministerstwa
Obrony Narodowej.
Serwer ten umożliwia pozyskiwanie programów naukowych zdolnych do
sztucznego wywoływania określonych zdarzeń w atmosferze, wpływających na
percepcję i procesy decyzyjne osób poddanych działaniu tego systemu. Może to
oznaczać masowe stosowanie broni psychologicznej w celu manipulacji
społeczeństwem, co stanowi naruszenie prawa międzynarodowego, w tym
Konwencji ENMOD oraz Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK)”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest wyborczy M. J. podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu.
Prawo obywatela do wniesienia protestu wyborczego wywodzi się z
przepisów konstytucyjnych. Jak stanowi art. 101 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy
przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności
wyborów na zasadach określonych w ustawie.
Zasady i tryb organizacji wyborów określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. –
Kodeks wyborczy (t.j. Dz. U. 2025, poz. 365 ze zm., zwana dalej k.wyb.). Zgodnie z
art. 82 § 1 k.wyb. protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony
wyłącznie z powodu: 1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom,
określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg
głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów, lub 2) naruszenia
przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub
wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Artykuł 241 § 3 Kodeksu wyborczego stanowi, że wnoszący protest
zobowiązany jest sformułować zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody,
na których opiera swoje zarzuty.
I NSW 4/25
3
Artykuł 243 § 1 Kodeksu wyborczego przesądza natomiast, że Sąd
Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego
nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241.
Konstrukcyjnym elementem protestu jest sformułowanie zarzutu popełnienia
przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego,
mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub
wyników wyborów lub konkretnego zarzutu naruszenia przepisów Kodeksu
wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników
wyborów i wykazanie naruszenia własnego, rzeczywistego i aktualnego interesu
protestującego, a nadto sformułowanie uzasadnienia zarzutu oraz poparcie go
dowodami lub przynajmniej konkretnymi wnioskami dowodowymi. Przedmiotem
protestu nie mogą być bowiem zarzuty abstrakcyjne, hipotetyczne, dotyczące
innych osób, bliżej nieokreślone, niezwiązane ściśle z sytuacją prawną
protestującego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2023 r., I
NSW 1093/23; z 14 grudnia 2023 r., I NSW 1222/23, z 14 grudnia 2023 r., I NSW
839/23; z 13 grudnia 2023 r., I NSW 799/23; por. też postanowienia Sądu
Najwyższego: z 14 listopada 2023 r., I NSWR 83/23; z 7 listopada 2023 r., I NSW
86/23; z 30 października 2019 r., I NSW 117/19; z 18 lipca 2019 r., I NSW 39/19).
Odnosząc powyższe do niniejszego protestu, Sąd Najwyższy stwierdza,
że wnoszący protest ograniczył się do ogólnych i niesprecyzowanych twierdzeń
dotyczących „stosowania broni psychologicznej i wpływu na procesy polityczne”.
Tak sformułowany zarzut nie odpowiada ustawie. Wnoszący protest nie
uzasadnił zarzutu oraz nie przytoczył żadnych wiarygodnych dowodów na jego
poparcie. Sąd Najwyższy nie posiada kompetencji ani do inicjowania postępowania
protestowego z urzędu, ani do formułowania za protestującego zarzutów, ani
wreszcie do wskazywania dowodów, na których protestujący opiera swoje zarzuty.
Sformułowany protest jest wadliwy konstrukcyjnie, co powoduje, że Sąd
Najwyższy nie może go rozpatrzyć i na podstawie art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego
per analogiam w związku z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 39810 k.p.c. i w
związku z art. 13 § 2 k.p.c. zobowiązany jest pozostawić go bez dalszego biegu.
[kf]
[r.g.]
I NSW 4/25
4
