I NSP 121/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
Dnia 7 lipca 2026 r.
w sprawie D. B.
oskarżonego o czyn z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 7 lipca 2026 r.,
na skutek skargi D. B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez
nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Rejonowym dla Warszawy
Pragi-Południe w Warszawie w sprawie o sygn. III K 488/23 i Sądem Okręgowym
Warszawa-Praga w Warszawie w sprawie o sygn. VI Ka 825/24,
na podstawie art. 4 ust. 1a i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17
czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do
rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w związku
z art. 35 § 1 k.p.k., stwierdza swoją niewłaściwość i sprawę
zgodnie z właściwością przekazuje Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
[kf]
UZASADNIENIE
Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
I NSP 121/26
2
Zgodnie z art. 4 ust. 1a ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy
przewlekłości postępowania przed sądem rejonowym i sądem okręgowym –
właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast
Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania
przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze
na przewlekłość).
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. m.in.
postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19;
z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24;
z 30 lipca 2025 r., I NSP 146/25; z 22 stycznia 2026 r., I NSP 307/25).
Analiza uzasadnienia skargi i podnoszonych w niej okoliczności wskazuje,
że skarżący kwestionuje sprawność postępowania zarówno przed sądem pierwszej,
jak i drugiej instancji. Skarżący wskazał, że skarga na przewlekłość dotyczy
postępowania w sprawie III K 488/23. Dalej wyjaśnił, że po opuszczeniu zakładu
karnego potencjalni pracodawcy bali się podjąć współpracę „z osobą ze sprawą
apelacyjną w toku”. Podniósł, że „przewlekłość postępowania apelacyjnego”
ma wpływ na jego „ciężką sytuację finansową oraz bezrobotność”.
Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania
przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie w sprawie
o sygn. III K 488/23, jak i przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie
w sprawie o sygn. VI Ka 825/24, właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny
w Warszawie.
Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[kf]
I NSP 121/26
3
[a.ł]
