I NKRS 62/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 31 lipca 2025 r.
SSN Grzegorz Pastuszko (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Paweł Czubik
SSN Maria Szczepaniec
w sprawie z odwołania X. Y
od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia […] 2025 r.
w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu
na stanowisku asesorskim w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we
Wrocławiu, ogłoszonym w Monitorze Polskim z 2022 r., poz. 1206,
z udziałem X.1 Y.1,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 31 lipca 2025 r.,
odrzuca odwołanie.
Paweł Czubik Grzegorz Pastuszko Maria Szczepaniec
[D..Z.
UZASADNIENIE
Krajowa Rada Sądownictwa (dalej: „Rada” lub „KRS”) uchwałą nr […] (dalej:
„Uchwała”) z dnia […] 2025 r., w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie
do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim w Wojewódzkim Sądzie
Administracyjnym we Wrocławiu, ogłoszonym w Monitorze Polskim z 2022 r., poz.
1206 w punkcie pierwszym przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej
wniosek o powołanie X.1 Y.1 do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim w
I NKRS 62/25
2
Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu; w punkcie drugim nie
przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o powołanie X. Y.,
X.2 Y.2 oraz X.3 Y.3 do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim w
Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu.
Pismem z 19 marca 2025 r. X. Y. (dalej: „skarżąca”) działając na podstawie
art. 44 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa
(tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 1186 ze zm., dalej: „u.KRS”) wniosła odwołanie od
uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z dnia […] 2025 r. Nr […] w przedmiocie
przedstawienia wniosku o powołanie Pana X.1 Y.1 (dalej: „uczestnik”) do pełnienia
urzędu na wolne stanowisko asesorskie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym
we Wrocławiu (obwieszczenie Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
ogłoszone w Monitorze Polskim z dnia 8 grudnia 2022 r., poz. 1206) w zakresie jej
punktu 1 w całości i punktu 2 w części, w jakiej postanawia o nieprzedstawieniu
Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o powołanie X. Y. do pełnienia
urzędu na stanowisko asesorskie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we
Wrocławiu (data doręczenia odpisu uchwały z uzasadnieniem: 12 marca 2025 r.).
W oparciu o zawarte w odwołaniu zarzuty na podstawie art. 3984 § 1
pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 44 ust. 3 u.KRS wniosła o uchylenie zaskarżonej Uchwały w
zaskarżonej części i przekazanie sprawy Krajowej Radzie Sądownictwa
do ponownego rozpoznania.
KRS przedkładając odwołanie wraz z dokumentacją poinformowała,
że nie składa odpowiedzi na odwołanie.
W piśmie z 11 kwietnia 2025 r. X.1 Y.1 wniósł o odrzucenie odwołania jako
niespełniającego wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., z uwagi na fakt, że
nie zawiera ono zakresu żądanego uchylenia zaskarżonej Uchwały. Alternatywnie
wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 44 ust. 1 zd. 1 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
uczestnik postępowania może odwołać się do Sądu Najwyższego z powodu
sprzeczności uchwały Rady z prawem, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
I NKRS 62/25
3
Stosownie do art. 44 ust. 3 u.KRS do postępowania przed Sądem
Najwyższym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o skardze
kasacyjnej, z wyłączeniem art. 871 k.p.c. Oznacza to, że konstrukcja
oraz wymagania odwołania od uchwały KRS czerpią z wzorca skargi kasacyjnej
przewidzianej w procedurze cywilnej określonej w art. 3981-39821 k.p.c. (zob. wyrok
Sądu Najwyższego z 9 września 2021 r., I NKRS 24/21; postanowienie
Sądu Najwyższego z 13 października 2022 r., I NKRS 168/21).
Na mocy art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać: (1)
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części; (2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienie; (3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z
oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Natomiast zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca skargę
kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań
określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków
nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Mając na uwadze art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca skargę
kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji,
albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
W judykaturze Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że odwołanie od
uchwały KRS nie musi zawierać wniosku o przyjęcie do rozpoznania
i jego uzasadnienia (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 27 maja 2020 r., I NO 63/19).
Jednakże pozostałe rygory formalne zastrzeżone dla skargi kasacyjnej znajdują w
pełni zastosowanie w przypadku ww. odwołania. Odwołanie powinno zatem
spełniać wszystkie wymagania wymienione w art. 3984 § 1 k.p.c., a więc
oznaczenie uchwały Rady, wraz ze wskazaniem, czy jest ona zaskarżona w całości,
czy w części, przytoczenie podstaw odwoławczych, odpowiadających podstawom
kasacyjnym i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie uchwały z oznaczeniem
zakresu żądanego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania
(zob. wyrok Sądu Najwyższego z 9 września 2021 r., I NKRS 24/21; postanowienie
Sądu Najwyższego z 13 października 2022 r., I NKRS 168/21). Brak któregokolwiek
z tych wymagań, traktowanych jako wada formalna, nie podlega usunięciu.
I NKRS 62/25
4
W tym kontekście należy przytoczyć tezę orzeczniczą Sądu Najwyższego,
w której wynika, że „bezwzględnie wymagane jest, by zakres zaskarżenia i wniosek
o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane;
brak takiej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej” (zob. postanowienia
Sądu Najwyższego z: 30 stycznia 2023 r., I CSK 3651/22; 24 maja 2023 r.,
II NSNc 120/23; 18 maja 2023 r., III USK 207/22).
W przedmiotowej sprawie skarżąca 19 marca 2025 r. wniosła odwołanie od
Uchwały Nr […] z dnia […] 2025 r., jednakże w jego petitum nie sformułowała
zaskarżenia, jak wymaga tego art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. Deficyt ten stanowi z punktu
widzenia obowiązujących przepisów prawa nieusuwalną wadę formalną. Jego
istnienie przesądza o tym, że Uchwała nr […] Krajowej Rady Sądownictwa nie
została skutecznie zaskarżona, przez co niemożliwe jest rozpoznanie odwołania.
Zajmując takie stanowisko, Sąd Najwyższy zauważa, że ani zaskarżenia, ani
ewentualnie jego zakresu nie można domniemać, czy też wyinterpretować z
ogólnych stwierdzeń użytych w treści odwołania. Takie działanie nie mieści
się w granicach uprawnień Sądu Najwyższego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2
i 3 k.p.c. w zw. z art. 44 ust. 3 u.KRS odrzuca odwołanie.
Paweł Czubik Grzegorz Pastuszko Maria Szczepaniec
[SOP]
[r.g.]
[SOP]
