I KZ 42/21

Sygn. akt I KZ 42/21

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras

w sprawie M. G.

skazanego za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu

w dniu 30 listopada 2021 r.

wniosku złożonego przez obrońcę skazanego

w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu

na podstawie art. 35 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

stwierdzić swoją niewłaściwość funkcjonalną, a wniosek w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przekazać Sądowi Okręgowemu w O. do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skazany powołując się na swój stan psychofizyczny oraz majątkowy uniemożliwiający mu samodzielne reprezentowanie swojej osoby przed sądem wniósł do Sądu Okręgowego w O. o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu do postępowania kasacyjnego. Po uzupełnieniu przez skazanego braków formalnych wniosku, postanowieniem z dnia 15 lipca 2021 r. Sąd Okręgowy w O. uwzględniając wniosek skazanego wyznaczył jako obrońcę z urzędu adw. P. W. . Czynność ta miała miejsce już po wydaniu postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenia uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego oraz odmowie przyjęcia wniosku.

Następnie obrońca w imieniu skazanego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 6 lipca 2021 r. sygn. akt VII Ka (…) o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego oraz na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia.

Postanowieniem z dnia 13 października 2021 r. Sąd Najwyższy przyjmując, że przedmiotem wniesionego zażalenia jest li tylko kwestia niezasadnego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku (art. 118 § 1 k.p.k.), zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek adw. P. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu. Wraz z wnioskiem złożono oświadczenie o braku uiszczenia tych kosztów w całości lub części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania tego wniosku. Obrońca w tej sprawie został wyznaczony do postępowania kasacyjnego, ale kasacja w tej sprawie nie została wniesiona, a tylko wówczas Sąd Najwyższy byłby uprawniony do rozstrzygania w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym również wynagrodzenia obrońcy z urzędu za sporządzenie kasacji. Jeżeli zaś kasacja nie został wniesiona, a postępowanie zakończyło się na etapie postępowania odwoławczego, to tylko ten sąd jest właściwy do rozstrzygania o kosztach obrońcy z urzędu, którego sam na tym etapie ustanowił.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy postanowił przekazać kwestię wniosku obrońcy właściwemu sądowi.