I KZ 28/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
Dnia 9 lipca 2026 r.
w sprawie K. J.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2026 r.
zażalenia skazanego
na zarządzenie upoważnionego sędziego VII Wydziału Karnego Odwoławczego
Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 16 kwietnia 2026 r., sygn. akt VII Ka
1063/25, odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie
uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt VII Ka
1063/25,
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
w zw. z art. 40 § 3 k.p.k.
postanowił
uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę w przedmiocie
wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu
odwoławczego przekazać do ponownego rozpoznania Prezesowi
Sądu Okręgowego w Zielonej Górze.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2026 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VII
Ka 1063/25, upoważniony sędzia VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu
Okręgowego w Zielonej Górze odmówił przyjęcia wniosku skazanego K. J. o
sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2025 r.,
I KZ 28/26
2
sygn. akt VII Ka 1063/25, argumentując, że wniosek ten został złożony po upływie
terminu zawitego.
Przedmiotowe zarządzenie zaskarżył skazany działający osobiście
podnosząc, że nie został pouczony o przysługujących mu prawach i nie był
świadomy, że termin do wystąpienia o sporządzenie na piśmie i doręczenie
uzasadnienia wyroku biegł w jego sprawie od dnia ogłoszenia tego orzeczenia.
Sad Najwyższy zważył, co następuje.
Wywiedzione zażalenie doprowadziło do uchylenia zaskarżonego
zarządzenia i przekazania sprawy Prezesowi Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
do ponownego rozpoznania. Nastąpiło to jednak na skutek okoliczności
dostrzeżonej przez Sąd Najwyższy z urzędu.
Decyzja w tej sprawie determinowana była zaistnieniem bezwzględnego
powodu odwoławczego określonego w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 3
k.p.k., co zarazem zwalniało Sąd Najwyższy od odnoszenia się do argumentacji
przedstawianej przez skarżącego, jako przedwczesnej (art. 436 k.p.k. w zw. z art.
518 k.p.k.).
Z treści art. 40 § 3 k.p.k. wynika, że sędzia, który brał udział w wydaniu
orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie, zaskarżonego w trybie kasacji lub
objętego skargą nadzwyczajną, nie może orzekać co do tego wniosku, kasacji lub
skargi.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że zawarte w art.
40 § 3 k.p.k. pojęcie „co do kasacji” odnosi się nie tylko do orzekania w przedmiocie
merytorycznej zasadności kasacji, czy orzeczeń decydujących o jej
dopuszczalności, ale też rozstrzygnięć pozostających z nimi w ścisłym związku,
które procesowo uniemożliwiają („blokują”) dostęp do tego nadzwyczajnego środka
zaskarżenia. W katalogu tych rozstrzygnięć mieści się więc także zarządzenie o
odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia
wyroku, który ma być zaskarżony kasacją (zob. postanowienia SN: z 30 marca
2017 r., V KZ 7/17; 25 stycznia 2021 r. IV KZ 4/21; 20 września 2022 r., II KZ 26/22;
16 stycznia 2024 r., III KZ 50/23; z 20 czerwca 2024 r., V KZ 28/24).
I KZ 28/26
3
W niniejszej sprawie zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku
o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego
zostało wydane przez sędziego Sądu Okręgowego w Zielonej Górze D.P.
orzekającego także w postępowaniu odwoławczym i biorącego udział – w
charakterze sprawozdawcy – w wydaniu przez tenże Sąd wyroku z dnia 19 grudnia
2025 r., sygn. akt VII Ka 1063/25.
Okoliczność ta, stanowiąc uchybienie, o którym mowa w art. 439 § 1 pkt 1
k.p.k., skutkowała koniecznością uchylenia zaskarżonego zarządzenia i
przekazania sprawy, celem dalszego procedowania w przedmiocie wniosku
skazanego o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu odwoławczego, Prezesowi
Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, który w postępowaniu ponownym
respektować będzie dyspozycję art. 40 § 3 k.p.k.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[J.J.]
[a.ł]
