I KZ 12/20

Sygn. akt I KZ 12/20

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie lek. J. J.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 21 maja 2020 r.,

zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego P. C.

na zarządzenie Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. NSL Rep. (…) odmawiające przyjęcia kasacji,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. NSL Rep. (…) odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez pełnomocnika pokrzywdzonego od postanowienia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 5 lipca 2019 r., NSL Rep.(…), którym utrzymano w mocy zarządzenie Przewodniczącego Okręgowego Sądu Lekarskiego w […]. z dnia 8 stycznia 2019 r., (...) o odmowie przyjęci środka odwoławczego.

Zażalenie na to zarządzenie złożył pełnomocnik pokrzywdzonego i zarzucając mu naruszenie przepisów art. 95 ust. 1 w zw. z art. 112 ustawy o izbach lekarskich w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. wniósł o uchylenie zaskarżanego zarządzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne. Jak wynika z akt sprawy, Okręgowy Sąd Lekarski w […]. , do którego skierowano wniosek o ukaranie lek. J. J. , postanowieniem z dnia 31 października 2013 r., zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania karnego. Postępowanie podjęto postanowieniem z dnia 1 czerwca 2018 r.

Na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2018 r. Okręgowy Sąd Lekarski postanowił umorzyć postępowanie wobec lek. J. J. z uwagi na oczywisty brak faktycznych podstaw wniosku o ukaranie. Jako podstawę rozstrzygnięcia powołano przepis art. 63 pkt 1 ustawy o izbach lekarskich w zw. z § 11 ust 2 regulaminu wewnętrznego urzędowania sądów lekarskich (sprawę drugiego z obwinionych skierowano na rozprawę).

Z treści protokołu posiedzenia wynika, że pouczono strony, iż na postanowienie służy zażalenie do Naczelnego Sądu Lekarskiego w terminie 7 dni od ogłoszenia.

W dniu 18 grudnia 2018 r. pełnomocnik pokrzywdzonego złożył środek odwoławczy oznaczony jako odwołanie.

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2019 r. Przewodniczący Okręgowego Sądu Lekarskiego, traktując wniesiony środek zaskarżenia jako zażalenie wniesione po terminie, odmówił jego przyjęcia. Zarządzenie to zostało zaskarżone zażaleniem pełnomocnika pokrzywdzonego.

Naczelny Sąd Lekarski, postanowieniem z dnia 5 lipca 2019 r., NSL Rep.(…), utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

Pełnomocnik pokrzywdzonego wniósł od tego postanowienia kasację.

W świetle przedstawionego wyżej stanu rzeczy, zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. NSL Rep. (…) słusznie odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez pełnomocnika pokrzywdzonego od postanowienia Naczelnego Sądu Lekarskiego z 5 lipca 2019 r., NSL Rep.(…), którym utrzymano w mocy zarządzenie Przewodniczącego Okręgowego Sądu Lekarskiego w […]. z dnia 8 stycznia 2019 r., (…), o odmowie przyjęci środka odwoławczego. Wniesiona kasacja jest bowiem niedopuszczalna.

W realiach procesowych niniejszej sprawy nie ma potrzeby wdawania się w ocenę trafności prowadzonych w zażaleniu i zaskarżonym zarządzeniu rozważań dotyczących dwuetapowości postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy, gdyż nie jest to istotą zagadnienia podlegającemu rozstrzygnięciu przez Sąd Najwyższy.

Zgodnie z treścią art. 95 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich kasacja przysługuje od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy, a więc od rozstrzygnięć merytorycznych, odpowiadających wydawanym w postępowaniu karnym wyrokom. Postanowienie, od którego wniesiono kasację, nie jest takim rozstrzygnięciem – jego przedmiotem nie jest kwestia odpowiedzialności obwinionego, lecz zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego. Zauważyć trzeba, że i na gruncie postępowania karnego strona nie może wnieść kasacji od postanowienia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia środka odwoławczego (apelacji lub zażalenia).

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.