POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Ryszard Witkowski

w sprawie E. W. skazanej z art. 204 § 1, 2 i 3 k.k. i art. 189a § 1 k.k. i innych,

po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez
‎udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k.

wniosku skazanej E. W. w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z 29 listopada 2021 r. o sygn. akt III K 39/21, częściowo zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 2 czerwca 2022 r. o sygn. akt: II Aka 70/22,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania wyroku wobec skazanej E. W.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z 29 listopada 2021 r. sygn.
‎III K 39/21 m.in. E. W. została uznana za winną tego, że: w okresie od września 2019 r. do marca 2020 r. w Z., w woj. […], działając w krótkich odstępach czasu oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, jak również w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wykorzystując stosunek zależności wynikający z ograniczonej władzy rodzicielskiej nad swoim małoletnim synem, upośledzonym w stopniu lekkim K. S., urodzonym […] 2005 r., nakłaniała go do uprawiania prostytucji z M. K. poprzez nakłanianie go do spotkań z nim wbrew jego woli oraz wyrażanie zgody na pobyty małoletniego syna w mieszkaniu M. K. w W. oraz wyrażeniu zgody na jego wyjazd z M. K. i pobyt w W., za co otrzymała od M. K. korzyść majątkową w postaci pieniędzy w bliżej nieustalonej wysokości nie mniejszej niż 100 zł oraz dostęp do karty kredytowej, dopuszczając się tym samym handlu swoim małoletnim synem K. S. , tj. czynu z art. 204 § 1, 2 i 3 k.k. i art. 189 a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 189 a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzono jej karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności (pkt II wyroku). Ponadto na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności sąd zaliczył okres jej zatrzymania w dniu 15 grudnia 2020 r. (pkt III tiret 2 wyroku).

Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i przez prokuratora, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 2 czerwca 2022 r. sygn.
‎II AKa 70/22, wobec E. W. utrzymał wyrok w mocy (pkt II), zwalniając ją
‎z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (pkt V).

Kasację od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wywiódł obrońca skazanego tym wyrokiem M. K., która została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą I KK 29/23, natomiast skazana E. W. w piśmie z dnia 27 grudnia 2022 r., wniosła o ustanowienie pełnomocnika w sprawie wniesienia skargi o wznowienie postępowania karnego oraz o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie wskazując, iż w sprawie pojawiły się nowe dowody i świadkowie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek skazanej o wstrzymanie wykonania orzeczenia okazał się bezzasadny.

Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego we wniosku o wznowienie postępowania (art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.), wchodzi w grę w sytuacjach absolutnie wyjątkowych. Jest to dopuszczalne jedynie
‎w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, wskazujących na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia takiego wniosku przez Sąd Najwyższy, a przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.

Jednocześnie należy zauważyć, iż to skarżący powinien odrębnie,
‎w powiązaniu ze wskazywanymi powodami wznowienia postępowania wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniosku o wznowienia postępowania, a tym samym także nieodwracalnych skutków wykonania obecnie prawomocnie orzeczonej już kary (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 lipca 2020 r. sygn. IV KO 44/20).

W niniejszej sprawie autor wniosku jednak nie sprostała wskazanym wymogom. Jak już podnoszono na wstępie, pismo zawierające m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, nie zawierało szerszego uzasadnienia a jedynie ogólne wskazanie, iż w sprawie pojawiły się nowe dowody i świadkowie. Nie zawiera ono też wskazania na okoliczności, które w sposób oczywisty, wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości zasadność wniosku o wznowienie postępowania.

Nie przesądzając więc na tym etapie trafności samego wniosku o wznowienie postępowania, w kontekście wcześniejszych uwag, omawianego wniosku
‎o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie sposób było uznać za zasadny.

Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie.

[SOP]

[ms]