POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Igor Zgoliński

w sprawie F. Ś.,

oskarżonego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
‎w dniu 22 czerwca 2023 r.,
‎inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

zawartej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Opolu
‎z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt VII Ka 336/23,

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił:

przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu - Sądowi Okręgowemu w Częstochowie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Opolu wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy znajdującej się na etapie postępowania odwoławczego innemu sądowi równorzędnemu, co miałoby być podyktowane tym, że oskarżony jest osobą najbliższą (dziadkiem) dla jednego z sędziów orzekających w Sądzie właściwym miejscowo do rozpoznania środków odwoławczych. Sędzia P. D. orzeka w (…) tegoż Sądu, nadto w rozpatrywanej sprawie posiada status świadka. Ta okoliczność ma znaczenie przesądzające dla wystąpienia przesłanki określonej w art. 37 k.p.k. w postaci dobra wymiaru sprawiedliwości, uzasadniającego zmianę właściwości sądu w tym trybie. Jednocześnie zauważono, że podstawę do tego rodzaju czynności procesowej dostrzegł również prokurator, wskazując w apelacji, że sprawa powinna zostać przekazana innemu sądowi, spoza właściwości Sądu Okręgowego w Opolu - w celu realizacji gwarancji bezstronności.

 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywa Sądu Okręgowego w Opolu okazała się zasadna. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości, o której mowa w art. 37 k.p.k., równoznaczna jest między innymi z dbałością o jego wizerunek w odbiorze społecznym. Jeżeli zachodzą w sprawie okoliczności, które czynią realną obawę o negatywny odbiór działalności orzeczniczej sądu właściwego miejscowo, przekazanie sprawy w trybie powyższego przepisu okazuje się niezbędnym instrumentem mającym tego rodzaju implikacjom zapobiegać. Okoliczności przedstawione przez Sąd właściwy miejscowo uzasadniały zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k. Zaistniała bowiem podstawa do uznania, że w przypadku pozostawienia sprawy w gestii tego Sądu dobro wymiaru sprawiedliwości mogłoby zostać narażone na szwank. Fakt, że sprawa dotyczy przestępstwa popełnionego przez osobę należącą do kręgu najbliższych jednego z sędziów orzekających w tym Sądzie, który dodatkowo jest świadkiem w sprawie, niewątpliwie generuje realne obawy o właściwy społeczny odbiór działalności orzeczniczej Sądu właściwego miejscowo. W takich uwarunkowaniach nie da się wszakże wykluczyć ewentualnych spekulacji, zakładających że względami mającymi wpływ na treść orzeczenia byłyby kryteria inne, aniżeli merytoryczne. W celu zapobieżenia tego rodzaju potencjalnym opiniom, niewątpliwie nie pozostającym bez negatywnego wpływu na rozumiane w sposób określony wyżej pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, zasadne stało się skorzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k., sprowadzającej się do zmiany właściwości miejscowej sądu. W konsekwencji sprawę przekazano do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu - Sądowi Okręgowemu w Częstochowie.

D. P.

[ms]