Sąd Najwyższy

I KK 92/19

wyciąg z protokołu z dnia 2020-09-25

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI KK 92/19
Data orzeczenia2020-09-25
Rodzaj orzeczeniawyciąg z protokołu
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział I
SędziowieSSN Rafał Malarski, SSN Dariusz Kala, SSN Igor Zgoliński, SSN Rafał Malarski (przewodniczący), SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I KK 92/19

WYCIĄG Z PROTOKOŁU

Dnia 25 września 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Dariusz Kala
‎
SSN Igor Zgoliński

Protokolant Anna Kuras

Sąd Najwyższy postanowił:

Na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. zawiesić postępowanie kasacyjne w sprawie dyscyplinarnej adw. J. R. , sygn. akt I KK (…).

Uzasadnienie

Prezes Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury - po stwierdzeniu, że kasacja obrońcy od orzeczenia WSD Adwokatury z 29 września 2018 r. odpowiada warunkom formalnym - w dniu 8 listopada 2019 r. przesłał akta sprawy na adres Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego, która zarządzeniem z 20 listopada 2019 r. przekazała je Prezesowi SN kierującemu pracą Izby Karnej. Ten następnego dnia wskazał Wydział I Izby Karnej jako właściwy do rozpoznania sprawy. W dniu 16 czerwca 2020 r. Przewodniczący Wydziału I Izby Karnej wydał zarządzenie o wyznaczeniu składu orzekającego w celu rozpoznania kasacji.

Pomijając w wysokim stopniu kontrowersyjne zagadnienie dopuszczalności sięgania po instytucję z art. 35 § 1 k.p.k. przy rozwiązywaniu sporów kompetencyjnych między poszczególnymi izbami Sądu Najwyższego (izby są wszak jedynie wewnętrznymi jednostkami jednego organu; oceny tej nie zmienia fakt znaczącej odrębności Izby Dyscyplinarnej w stosunku do pozostałych czterech izb), postulat Prezesa SN kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej z 21 września 2020 r. (nie jest to w żadnym razie wniosek w sensie procesowym) należy uznać za co najmniej przedwczesny. Cały problem wyłonił się wskutek wydania przez Trybunał Sprawiedliwości UE postanowienia z 8 kwietnia 2020 r., C-791/19, którym zastosowano środek tymczasowy w postaci zawieszenia stosowania art. 3 pkt 5 i art. 27 (w całości) ustawy z 8 grudnia 2017 r. o SN, a więc funkcjonowania Izby Dyscyplinarnej w zakresie postępowań dyscyplinarnych sędziów. Wobec uznania, że kryteria, które legły u podstaw wskazanego wyżej luksemburskiego orzeczenia, mają charakter niepodzielny, Sąd Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - postanowieniami z dnia 15 lipca 2020 r. w sprawach II PO-3/19, 4/19, 9/20, 10/20, 11/20, 14/20, 15/20, 16/20 i 18/20 skierował do TSUE pytania prejudycjalne zmierzające m.in. do uzyskania odpowiedzi, czy zakres orzeczonego środka tymczasowego jest ograniczony wyłącznie do postępowań dyscyplinarnych przeciwko sędziom, czy też odnosi się również do innych postępowań, o których mowa w art. 27 § 1 ustawy o SN, a więc i do postępowań dyscyplinarnych adwokatów.

Opisana sytuacja - zbieżna z sytuacją zaistniałą w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po zgłoszeniu pytań prejudycjalnych - wywołała długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą prowadzenie kasacyjnego postępowania dyscyplinarnego. Jakkolwiek ustawa nie wyjaśnia pojęcia "długotrwałości przeszkody", niemniej przyjmuje się, że chodzi tu o termin, którego nie da się przewidzieć. Jest wysoce prawdopodobne, że okres oczekiwania na zajęcie stanowiska przez TSUE będzie przekraczał wiele miesięcy.

Dlatego orzeczono jak wyżej.

Zapytaj AI o to orzeczenie