POSTANOWIENIE
Dnia 11 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie J. M.,
skazanego z art. 160 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2024 r.,
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
w Zielonej Górze z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt VII Ka 523/23,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Świebodzinie
z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II K 132/21,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt VII Ka 523/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Świebodzinie z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II K 132/21.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy skazanego podniesiono zarzut wystąpienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 29 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. w zw. z art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (obecnie: t.j. Dz.U.2024.340) poprzez rozpoznanie niemniejszej sprawy w postępowaniu apelacyjnym przez Sąd odwoławczy w nieprawidłowym składzie trzech sędziów w sytuacji, gdy z treści art. 14fa ust. 1 ww. ustawy wynika jednoznacznie, że Sąd II instancji winien rozpoznać niniejszą sprawę w składzie jednego sędziego, a jednocześnie nie przewidziano możliwości zmiany składu jednoosobowego na skład kolegialny. Autor kasacji sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, uzasadniając go rangą podniesionego zarzutu oraz wskazując na negatywne i nieodwracalne skutki, jakie mogłoby spowodować wykonanie zaskarżonego wyroku.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć (res iudicata pro veritate accipitur), który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 26 lipca 2016 r., II KK 179/16, LEX nr 2075707; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513).
Nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, należy stwierdzić, że w świetle utrwalonego stanowiska judykatury co do kategorycznego charakteru normy wynikającej z art. 14fa ust. 1 wspomnianej ustawy z dnia 2 marca 2020 r., podniesiony w kasacji zarzut wystąpienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. – jego doniosłość oraz rysujące się prawdopodobieństwo uwzględnienia – daje podstawę do skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 k.p.k. Już na tym wstępnym etapie postępowania kasacyjnego zachodzą podstawy do odstępstwa od zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych orzeczeń.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[J.J.]
[ms]