I KK 71/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Dnia 15 maja 2025 r.
w sprawie A. P. ,
skazanego za czyn z art. 177 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 15 maja 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 5 lutego 2024 r., IV Ka 299/22,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie
z dnia 23 lipca 2021 r., II K 694/20,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w
Poznaniu z dnia 5 lutego 2024 r., IV Ka 299/22, zmieniającego wyrok Sądu
Rejonowego w Gnieźnie z dnia 23 lipca 2021 r., II K 694/20, przed Sądem
Najwyższym zawisła sprawa A. P.. W tym postępowaniu został on uznany za
winnego czynu z art. 177 § 2 k.k., za który wymierzono mu prawomocnie karę 8
miesięcy pozbawienia wolności.
I KK 71/25
2
W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego kasacją wyroku, o którym mowa art. 532 § 1 k.p.k. Wniosek ten nie
został szerzej uzasadniony.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego okazał się niezasadny.
Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej
sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do
wstrzymania wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Dla uwzględnienia
wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo
uwzględnienia kasacji musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości i
prowadzić do konkluzji o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia
wobec niego postępowania, ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które
spowoduje, że wykonywanie kary lub innych środków penalnych do czasu
rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem
skazanego. Okoliczność ta musi być dostrzegalna już „na pierwszy rzut oka”. Gdy
trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista,
samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie
uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych
orzeczeń (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2024 r., III KK
15/24). W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność
uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Ocena zasadności podniesionych w
niej zarzutów wymagać będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej
rozpoznania.
Podsumowując, w tej sprawie nie zachodzą wystarczające podstawy do
zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać
należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego
rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Poznaniu.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
I KK 71/25
3
[SOP]
[a.ł]