POSTANOWIENIE

Dnia 25 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie P. L.

skazanego z art. 191 § 2 k.k. i in.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu, bez udziału stron,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku

Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 13 kwietnia 2023 r.,

sygn. II AKa 272/21, zmieniającego wyrok

Sądu Okręgowego w Poznaniu z 31 maja 2021 r.,

sygn. akt III K 85/19,

postanowił

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego P. L. obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, stwierdzając, iż jest to uzasadnione zarówno charakterem podniesionych w kasacji zarzutów i ich znaczenia w świetle sprawy i brakiem możliwości odwrócenia negatywnych skutków przebywania w warunkach pełnej izolacji w sytuacji zasadności wniesionej kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wstrzymanie wykonania orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. stanowi instytucję wyjątkową, a więc jej zastosowanie nie może być następstwem samego złożenia kasacji, lecz podyktowane być powinno nadzwyczajnymi względami.

Zarzuty kasacyjne muszą spełniać rygory określone w art. 523 § 1 k.p.k.,
‎a zatem wskazywać na naruszenia prawa o charakterze rażącym i mogącym mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Niemniej jednak, ten rażący stopień naruszenia oceniany być musi in concreto. Na gruncie art. 532 § 1 k.p.k., a więc w ramach kontroli wstępnej, podniesione naruszenia muszą być na tyle doniosłe
‎i jednoznaczne, że przekonują o dużym prawdopodobieństwie uwzględnienia kasacji.

W niniejszej sprawie taki stan nie wystąpił. Rzecz jasna, ostateczna ocena zasadności zarzutów kasacji obrońcy dokonana zostanie po rozpoznaniu sprawy na rozprawie. Na obecnym jednak etapie brak było wystarczających podstaw do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., tym bardziej że autor kasacji nie podjął próby ich wykazania.

Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[PGW]

[ał]

‎