I KK 392/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 lutego 2026 r.
SSN Paweł Wiliński
w sprawie A.N.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 11 lutego 2026 r.,
wniosków o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego P.K.
od udziału w sprawie kasacyjnej o sygn. akt I KK 392/24,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej
Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
p o s t a n o w i ł:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego P.K. od udziału w
sprawie kasacyjnej I KK 392/24.
UZASADNIENIE
Pismem z 30 grudnia 2025 r. obrońca A.N. złożyła wniosek o wyłączenie
SSN P.K. od orzekania w sprawie I KK 392/24 wskazując na uzasadnione
wątpliwości co do bezstronności sędziego w postaci powołania na stanowisko
sędziego w Sądzie Najwyższym w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed
Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia
2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych
ustaw. Pismem z dnia 13 stycznia 2026 r. drugi obrońca A.N. również złożyła
wniosek o wyłączenie SSN P.K. od orzekania w sprawie I KK 392/24, powołując się
na okoliczności związane z powołaniem sędziego na urząd w Sądzie Najwyższym i
I KK 392/24
2
podnosząc, że orzeczenie wydane z udziałem sędziego dotknięte będzie
bezwzględną przesłanką odwoławczą z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Powody uwzględnienia wniosku w tej sprawie są oczywiste albowiem jak
wskazano w uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia
2020 r. (BSA I-4110-1/2020) „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1
pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba
powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.”
Sąd Najwyższy argumentował w tym orzeczeniu, że „powołanie do Sądu
Najwyższego jest zawsze pierwszym powołaniem na urząd w tym Sądzie, wymaga
więc spełnienia szczególnych warunków i dochowania procedur, w których
rzeczywiście można zweryfikować kompetencje kandydata, także z punktu
widzenia jego cech istotnych dla zachowania niezawisłości i bezstronności. Brak
takiej weryfikacji i brak transparentności procesu powołania, którą charakteryzowały
się przeprowadzone konkursy, tworzą stan niepewności i rodzą podejrzenia o
polityczne motywacje decyzji nominacyjnych. Wyklucza to spełnienie obiektywnych
warunków postrzegania tak nominowanych osób jako bezstronnych i niezawisłych.
Tym bardziej, że chodzi o powołania do sądu ostatniej instancji, mającego
kompetencję do uchylania prawomocnych orzeczeń sądowych i dokonywania
wiążącej wykładni prawa, którego orzeczenia nie podlegają już efektywnej kontroli,
pozwalającej na weryfikację, czy spełnione zostały warunki bezstronności i
niezawisłości sądu, w składzie którego biorą udział osoby powołane na urząd
sędziego Sądu Najwyższego w wadliwej procedurze. Z tego powodu dochowanie
najwyższych standardów w procesie powoływania na urząd jest decydujące dla
oceny czy osoba, która to postępowanie przeszła, daje gwarancje niezawisłości i
bezstronności Sądu Najwyższego, gdy orzeka ona w danym składzie tego Sądu.”
Zatem w stosunku do osób powołanych na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego
nie ma potrzeby przeprowadzania tzw. testu niezawisłości, o którym mowa w
cytowanej wyżej uchwale. Uchwała ta z powodów wskazywanych wielokrotnie w
orzecznictwie Sądu Najwyższego zachowuje swoją moc i wiąże jego sędziów.
I KK 392/24
3
Wskazać należy także na uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z
dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), gdzie pochylono się
ponadto nad statusem Krajowej Rady Sądownictwa, a która zachowuje swoją
aktualność również na gruncie niniejszej sprawy. Okoliczności tam wskazane
stanowią samoistną podstawę wyłączenia SSN P.K.
Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]
