POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Kołodziejski

w sprawie K.I.

skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 29 listopada 2023 r.,

wstrzymania z urzędu wykonania zaskarżonego kasacją

wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy

z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt IV Ka 356/23,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie

z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II K 819/21,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

wstrzymać wobec K.I. wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt IV Ka 356/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II K 819/21 – do czasu rozpoznania kasacji.

UZASADNIENIE

n

Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie wyrokiem z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II K 819/21 uznał K.I. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za które wymierzył mu karę 1 roku i 2 lat pozbawienia wolności (pkt I), zaliczając na jej poczet okres zatrzymania (pkt IV) oraz orzekł nawiązkę w kwocie 8.400 zł (pkt II) i przepadek dowodów rzeczowych (pkt III), a także rozstrzygnął w przedmiocie kosztów sądowych (pkt V).

Apelację od powyższego wyroku, w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I, wywiódł obrońca K.I., podnosząc zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, wnosząc o jej obniżenie do 1 roku pozbawienia wolności i warunkowe zawieszenie wykonania na okres 3 lat próby.

Po rozpoznaniu powyższego środka zaskarżenia, Sąd Okręgowy w Świdnicy, wyrokiem z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt IV Ka 256/23 utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (pkt I), rozstrzygając jednocześnie w przedmiocie kosztów postępowania odwoławczego (pkt II).

Od powyższego orzeczenia kasację wniósł Zastępca Prokuratora Okręgowego w Świdnicy, który podniósł zarzut obrazy art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., polegającej na rozpoznaniu sprawy przez sąd odwoławczy w składzie z udziałem sędziego podlegającego wyłączeniu z mocy prawa na podstawie art. 40 § 1 pkt 2 k.p.k., a będącego małżonkiem prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze i wnoszącego akt oskarżenia przeciwko K.I. w niniejszej sprawie. W efekcie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Świdnicy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, jak i każdego innego orzeczenia, ma charakter wyjątkowy, bowiem stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Ustawodawca w art. 532 k.p.k. nie wskazał przesłanek upoważniających do podjęcia tego rodzaju decyzji, pozostawiając ją do uznania Sądu Najwyższego. Nie budzi wątpliwości, że skorzystanie z tego nadzwyczajnego uprawnienia będzie uzasadnione wówczas, gdy wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji spowoduje dla osoby skazanej wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Ma przy tym znaczenie, czy wstępny ogląd skargi prowadzi do wniosku, że jej uwzględnienie jest w znacznym stopniu prawdopodobne.

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że wstępna analiza akt przedmiotowej sprawy dokonana w kontekście podniesionego w nadzwyczajnym środku zaskarżenia zarzutu prowadzi do wniosku, iż istnieje wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Sąd odwoławczy orzekał bowiem z udziałem sędziego będącego najwyraźniej małżonkiem prokuratora nie tylko prowadzącego postępowanie przygotowawcze w tej sprawie i kierującego akt oskarżenia przeciwko K.I., lecz także występującego jako oskarżyciel publiczny na jednej z rozpraw przed sądem pierwszej instancji. Powyższa okoliczność może wskazywać na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., choć ostateczna ocena w tym przedmiocie zostanie przeprowadzona po merytorycznym rozpoznaniu sprawy w składzie kolegialnym. W tej sytuacji wdrożenie do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec tego skazanego mogłoby spowodować dla niego nieodwracalne skutki w razie uwzględnienia kasacji, co jak wskazano wyżej jawi się jako wysoce prawdopodobne. Tym bardziej, że obrońca ww. w wywiedzionej apelacji kwestionował rażącą niewspółmierność orzeczonej kary i domagał się wymierzenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Z tych też względów, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

(P.B.)

[ms]