POSTANOWIENIE

Dnia 25 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie z wniosku I. B.

o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lipca 2024 r.,

z urzędu

w przedmiocie połączenia spraw kasacyjnych do wspólnego rozpoznania

na podstawie art. 34 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. połączyć sprawy kasacyjne Sądu Najwyższego zarejestrowane pod sygnaturami akt I KK 279/24 – kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść wnioskodawczyni oraz I KK 149/24 - kasacja Prokuratora Generalnego także wniesiona na korzyść wnioskodawczyni do wspólnego rozpoznania i rozpoznać je łącznie pod sygnaturą akt I KK 149/24;

2. sprawę I KK 279/24 zakreślić w repertorium KK jako załatwioną w inny sposób;

3. odpis postanowienia dołączyć do akt sprawy I KK 149/24.

UZASADNIENIE

Postanowienie Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego z dnia 27 czerwca 1995 r. r., sygn. akt Żo. Un. 433/93, w którym zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawczyni odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, wynikłe z niesłusznego skazania wyrokiem byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 13 maja 1949 r., sygn. akt Sr. 715/49, zostało zaskarżone dwiema kasacjami: Prokuratora Generalnego, która wpłynęła w dniu 22 kwietnia 2024 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I KK 149/24 i Rzecznika Praw Obywatelskich, która wpłynęła w dniu 16 lipca 2024 r., sygn. akt I KK 279/24. W obu kasacjach zaskarżono wskazane postanowienie na korzyść wnioskodawczyni I.B.

Z uwagi na łączność podmiotową i przedmiotową obu spraw kasacyjnych, połączenie ich do wspólnego postępowania kasacyjnego jest celowe i w pełni uzasadnione.

Z tego względu Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.

[J.J.]

[ms]

‎