I KK 103/20

Sygn. akt I KK 103/20

POSTANOWIENIE

Dnia 19 listopada 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

w sprawie M.S.

skazanego z art. 56 § 2 k.k.s. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 listopada 2020 r.

z urzędu

kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy

od wyroku Sądu Okręgowego w O.

z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. akt II Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.

z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt II K […]

p o s t a n o w i ł

1. pozostawić kasację bez rozpoznania,

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 maja 2019 r. Sąd Rejonowy w O. w sprawie o sygn. akt II K […], uznał M.K.S. za winnego popełnienia czynu zarzuconego z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 7 § 1 k.k.s. – i za to, na podstawie art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i w zw. z art. 7 § 2 k.k.s., Sąd Rejonowy wymierzył mu karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę za równą kwocie 75,00 złotych.

Sąd Okręgowy w O., po rozpoznaniu apelacji obrońcy, wyrokiem z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. akt II Ka […], utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt II K […].

Kasację od tego wyroku wniósł obrońca, zarzucając:

-rażące naruszenie prawa procesowego przez brak rozważenia wszystkich wniosków i zarzutów wskazanych w apelacji obrońcy (art. 433 k.p.k.);

-rażące naruszenie prawa procesowego (art. 170 k.p.k.) przez nieuzasadnione oddalenie przez Sąd Rejonowy wniosku obrońcy o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków, na okoliczność wykazania, że Ł.J. faktycznie prowadził działalność przy czym jego przedstawicielem był P.D., zatem prawdziwe są wyjaśnienia M.S., że zawarł umowę z Ł.J. i umowa ta była realizowana poprzez dostawę elementów drewnianych palet;

-rażąco błędną ocenę dowodu z zeznań świadka Ł.J., z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) albowiem ani z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego, ani tym bardziej z uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego nie wynika, dlaczego Sądy oceniły jako wiarygodne te zeznania J. z postępowania przygotowawczego, w których nie potwierdził prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, a nie dały wiary tym zeznaniom m.in. na rozprawie, w których twierdził, że rzeczoną działalność gospodarczą prowadził przy pomocy P.D..

W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o uznanie kasacji za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja obrońcy jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k.

Tymczasem, jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, M.S. został skazany na karę grzywny. Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k., skazania na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności.

We wniesionej kasacji obrońca nie wskazał również na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.

Tak zredagowaną kasację należało pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Sad Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.