Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok NSA z 2 lutego 2016 r., I FSK 1130/14 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 10. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • I FSK 1044/18Naczelny Sąd Administracyjny · wyrok · 2022-09-01
    „… decyzji ratalnej, czy też uchylenie decyzji określającej zobowiązanie niweczy jedynie skutek zawieszenia w zakresie terminu, do jakiego to zawieszenie trwa (wyrok NSA z 2 lutego 2016 r., sygn. akt I FSK 1130/14).”
  • I FSK 1010/17Naczelny Sąd Administracyjny · wyrok · 2021-08-06
    „Skargę kasacyjną od tego wyroku wniesioną przez skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z 2 lutego 2016 r. (sygn. akt I FSK 1130/14).”
  • f6cb109bbeNaczelny Sąd Administracyjny
    „Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 lutego 2016 r. sygn. akt I FSK 1130/14 skargę kasacyjna oddalił, podzielając stanowisko wyrażone w ww. wyroku WSA we Wrocławiu.”
  • I SA/Łd 725/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi · wyrok · 2024-01-24
    „… a nie do daty uchylenia decyzji organu II instancji z dnia 14 grudnia 2015 r. Sąd zgadza się z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w dniu 2 lutego 2016 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1130/14, że decyzja określająca zobowiązanie podatkowe stanowi podstawę do rozłożenia zaległości podatkowej na raty i wydanie decyzji ratalnej powoduje zawieszenie biegu przedawnienia.”
  • III SA/Wa 1100/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2023-09-07
    „Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 lutego 2016 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1130/14 zasadnie wskazał, że: "Z chwilą bowiem gdy me ma już decyzji określającej zobowiązanie i w konsekwencji ratalnej, logicznym jest, że nie można odwoływać się do terminu płatności ostatniej raty jaką przewidywała dana decyzja jako momentu, do którego trwa zawieszenie przedawnienia.”
  • I SA/Wr 881/22Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu · wyrok · 2023-08-22
    „Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 lutego 2016 r. sygn. akt I FSK 1130/14 skargę kasacyjną oddalił, podzielając stanowisko wyrażone w ww. wyroku WSA we Wrocławiu.”
Pokaż pozostałe (4)
  • I SA/Łd 738/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi · wyrok · 2022-01-11
    „Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt I FSK 1130/14, że decyzja określająca zobowiązanie podatkowe stanowiła podstawę do rozłożenia zaległości podatkowej na raty i wydanie decyzji ratalnej powoduje zawieszenie biegu przedawnienia.”
  • I SA/Wr 241/18Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu · wyrok · 2018-04-27
    „Za przyjęciem takiego stanowiska, poza jednoznacznymi ustaleniami faktycznymi, przemawia też orzecznictwo sądów administracyjnych (por. wyrok NSA sygn. akt I FSK 1130/14 z dnia 2.02.2016 r., WSA we Wrocławiu: I SA/Wr 30/15 z dnia 8.04.2015 r. oraz I SA/Wr 64/14 z dnia 14.03.2014 r.; publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).”
  • I SA/Wr 540/16Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu · wyrok · 2017-12-18
    „Za przyjęciem takiego stanowiska, poza jednoznacznymi ustaleniami faktycznymi, przemawia też orzecznictwo, którego stanowisko jest w tej sprawie stabilne (m.in. wyrok NSA sygn. akt I FSK 1130/14 z 2 lutego 2016 r., WSA we Wrocławiu: I SA/Wr 30/15 z 8 kwietnia 2015 r. oraz Wr 64/14 z 14 marca 2014 r. i.).”
  • I SA/Wr 1086/16Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu · wyrok · 2017-03-09
    „Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 lutego 2016 r. (I FSK 1130/14) skargę kasacyjna oddalił, podzielając stanowisko wyrażone w ww. wyroku WSA we Wrocławiu.”