Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-06-30
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 6. Na liście 5 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.
„Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokackiego i wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę osobiście jest brakiem formalnym nieusuwalnym, a zatem nie można tego braku sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/96, niepubl. i z 30 czerwca 2016 r., I CZ 40/16, niepubl.) – por.”
„I CZ 40/15, nie publ., z dnia 16 września 2015 r., III CZ 40/15, nie publ., z dnia 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15, nie publ., z dnia 10 marca 2016 r., III CZ 7/16, nie publ., z dnia 30 czerwca 2016 r., I CZ 40/16, nie publ., z dnia 15 grudnia 2016 r., I UZ 49/16, nie publ.).”
„Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2016 r., I CZ 40/16, niepubl.).”
„Nieusuwalna wada skargi kasacyjnej wniesionej przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością jej odrzucenia a limine (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2017 r., IV CZ 33/17, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2016 r., I CZ 40/16, nie publ.).”
„… art. 87 1 k.p.c dotknięte jest brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność jej odrzucenia, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2016 r., I CZ 40/16, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2016 r., III CZ 7/16).”
Sygn. akt I CZ 40/16
POSTANOWIENIE
Dnia 30 czerwca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku P. K.
przy uczestnictwie T. F. i Prokuratora Prokuratury Regionalnej
w W.
o uchylenie ubezwłasnowolnienia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2016 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 19 listopada 2015 r.,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawczyni P. K. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 19 grudnia 2012 roku oddalającego wniosek wnioskodawczyni o uchylenie jej ubezwłasnowolnienia częściowego orzeczonego postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 22 października 2009 roku w sprawie XXIV Ns …/08 z powodu choroby psychicznej. Sąd Okręgowy ustanowił dla wnioskodawczyni pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego, któremu doręczył w dniu 25 czerwca 2014 roku odpis postanowienia z uzasadnieniem. W dniu 6 lipca 2014 roku fachowy pełnomocnik wnioskodawczyni złożył opinię dotyczącą odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej, której odpis pełnomocnik doręczył także wnioskodawczyni. W dniu 21 października 2015 roku wnioskodawczyni wniosła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, którą Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 19 listopada 2015 roku z uwagi na naruszenie przymusu adwokacko- radcowskiego, o którym mowa w art. 871 k.p.c. oraz złożenie skargi po upływie ustawowego terminu.
W zażaleniu na to postanowienie zawodowy pełnomocnik wnioskodawczyni z wyboru w osobie radcy prawnego zarzucił naruszenie art. 65 k.p.c. przez brak prawidłowej reprezentacji częściowo ubezwłasnowolnionej wnioskodawczyni. Podniósł, że w niniejszym postępowaniu wnioskodawczyni była reprezentowana przez kuratora M. D., podczas gdy wobec jego rezygnacji, od października 2015 roku został ustanowiony dla niej kurator w osobie T. F.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (przymus adwokacko - radcowski). Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej w świetle art. 871 k.p.c. jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art.3986 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalnej, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, niepublikowane). W rozpoznawanej sprawie w toku terminu biegnącego do złożenia skargi kasacyjnej (czerwiec-sierpień 2014 r.), wnioskodawczyni była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika z urzędu, który sporządził opinię dotyczącą odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej. W tym czasie działał także w sprawie prawidłowo ustanowiony dla niej kurator w osobie M. D. Gwarancje procesowe przysługujące wnioskodawczyni nie zostały naruszone; nie doszło do naruszenia art. 65 k.p.c. Skarga kasacyjna została wniesiona nie tylko z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego, ale także po upływie ustawowego terminu, zasadnie podlegała więc odrzuceniu z tych przyczyn. Zastąpienie w październiku 2015 roku poprzedniego kuratora M. D. nowym kuratorem w osobie T. F. nie ma znaczenia dla oceny trafności zaskarżonej decyzji Sądu drugiej instancji.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 1 k.p.c.).
jw
kc
Liczba powołanych orzeczeń: 1. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.
„Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej w świetle art. 87 1 k.p.c. jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art.398 6 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalnej, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, niepublikowane).”
