I CSK 98/16

Sygn. akt I CSK 98/16

POSTANOWIENIE

Dnia 24 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Karol Weitz

w sprawie z wniosku G. M.
‎przy uczestnictwie G. S.A.
‎w W., P. S.A. w W.
‎i Skarbu Państwa - Starosty N.
‎o ustanowienie służebności przesyłu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika G. S.A. w W.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w T.
‎z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I Ca (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od uczestnika G.S.A. w W. na rzecz
‎ wnioskodawcy kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych)
‎ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 11 czerwca 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz na oczywistą zasadność wniesionej skargi.

Po pierwsze, zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na   przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi   przy tym   chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w  judykaturze, które  zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr  1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Powołując się na wystąpienie tej przesłanki w sprawie, skarżąca przytoczyła krótki i lakoniczny wywód, w którym wskazała na zasądzenie przez  Sąd   Okręgowy odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości mimo istnienia urządzeń przesyłowych na nieruchomości od dawna, jeszcze przed nabyciem jej przez wnioskodawcę. Na tej podstawie stwierdziła ona, że   przyznanie   odszkodowania byłoby uzasadnione jedynie wówczas, gdy urządzenia przesyłowe zostałyby umieszczone „na nieruchomości dotychczas nieobciążonej”. Wywód ten nie pozwala stwierdzić, w czym, zdaniem skarżącej, należy upatrywać istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Nie   wskazała ona jakiejkolwiek kwestii o wątpliwym bądź problemowym charakterze, ograniczając się jedynie do pobieżnej polemiki z częścią zaskarżonego rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji. Nie pozwala to stwierdzić, by w sprawie doszło do spełnienia wskazywanej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Po drugie, jak zostało wyjaśnione w judykaturze Sądu Najwyższego - oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Sytuacja taka w szczególności istnieje wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesiony środek zaskarżenia. Pamiętać przy tym trzeba, że oczywiste jest to, co  jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych  badań lub dociekań. Skarżący musi zatem wykazać, że wyrok zapadł  z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących  w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut  oka, bez   konieczności  przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Bliższa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej nie pozwala przyjąć, by była ona - w powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 i art. 98 § 3 w zw. z art. 99 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 398²¹ i art. 13 § 2 k.p.c.

jw