I CSK 961/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Aleksander Stępkowski
28 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P.S., J.S., S.J. i B.J.
przeciwko P. spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 12 września 2025 r., I ACa 1861/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od P. S.A. w W. na rzecz P.S., J.S., S.J. i B.J.
łącznie kwotę 2 700 zł (dwóch tysięcy siedmiuset złotych)
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz
z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie
za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego
postanowienia P. S.A. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 12 września 2025 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, w sprawie z
powództwa P.S., J.S., S.J., B.J. przeciwko P. S.A. w W., o ustalenie i zapłatę, na
skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 5
września 2022 r., oddalił apelację (pkt I) oraz rozstrzygnął o kosztach
postępowania (pkt II).
I CSK 961/26
2
Wyrok został zaskarżony przez stronę pozwaną. Jako uzasadnienie wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania strona pozwana wskazała, że skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Strona powodowa złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniosła
o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie
skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej
merytorycznego rozpoznania.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na
ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń
umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Konieczna selekcji
skarg pod kątem realizacji tego celu odbywa się w drodze badania zasadności
wniosku skarżącego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Przesłanki
pozytywnej weryfikacji tego wniosku określa art. 3989 § 1 k.p.c. Są nimi: (1)
występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego; (2) istnienie potrzeby
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) nieważność postępowania lub (4)
oczywista zasadność skargi. Dokonując tej weryfikacji, Sąd Najwyższy bada jednie
to, czy w sprawie zaistniała przynajmniej jedna z przesłanek uzasadniających
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, nie zaś podstawy kasacyjne i ich
uzasadnienie.
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano
oczywistą zasadność skargi kasacyjnej w zakresie w jakim nie zostało
I CSK 961/26
3
uwzględnione przez Sąd Apelacyjny w Krakowie oświadczenie o potrąceniu oraz
zarzut umorzenia wierzytelności powodów dochodzonych w niniejszym
postępowaniu, co skutkowało nie tylko brakiem umorzenia wierzytelności powodów,
ale również brakiem oddalenia powództwa.
Przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. oczywista zasadność skargi
kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz
szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają
uwzględnienie skargi. Skarżący twierdząc, że skarga kasacyjna jest oczywiście
uzasadniona, powinien wyjaśnić w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić
to twierdzenie. Oznacza to powinność wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia
prawa materialnego lub procesowego, polegającą na jego oczywistości prima facie,
przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, które dodatkowo prowadziło
do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienia SN z: 8
października 2015 r., IV CSK 189/15; 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC
2004, nr 3, poz. 49; 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75; 26
kwietnia 2006 r., II CZ 28/06). Ze względu na wyjątkowy charakter przesłanki
oczywistej zasadności skargi kasacyjnej powinna dać się stwierdzić „na pierwszy
rzut oka”, bez zbytniego wgłębiania się w sprawę (zob. postanowienie SN z 2
sierpnia 2007 r., III UK 45/07). Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi
kasacyjnej nie spełnia powyższego kryterium.
Sąd Apelacyjny wskazał w uzasadnieniu, że pozwany nie zakomunikował w
sposób wyraźny swojego stanowiska, jako zarzutu potrącenia. Ponadto nie został
przez pozwanego zgłoszony w piśmie procesowym skonkretyzowany procesowy
zarzut potrącenia, spełniający przesłanki z art. 2031 k.p.c. Pozwany nie wykazał, że
zarzut procesowy potrącenia zgłosił przed upływem dwóch tygodni od powstaniu
stanu wymagalności wzajemnej wierzytelności z tytułu zwrotu kwoty wypłaconego
kapitału kredytowego. Stanowisko Sądu łączy się z ustaleniami faktycznymi
poczynionymi w sprawie, tymczasem te kwestie nie podlegają kontroli kasacyjnej
(art. 3983§ 3 k.p.c.). Ponadto, ocena prawna oświadczenia strony skarżącej wiąże
się z koniecznością jego wykładni, tymczasem zawarte w skardze kasacyjnej
zarzuty dotyczące potrącenia nie zostały powiązane z zarzutem naruszenia art. 65
k.c. Wreszcie, stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej opiera się na błędnym
I CSK 961/26
4
założeniu, że wierzytelność skarżącego nabrała cechy wymagalności od dnia
wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji. Nie budzi zatem wątpliwości, że
strona skarżąca nie wykazała, iż pogląd Sądu Apelacyjnego narusza w sposób
oczywisty przepisy wskazane w skardze kasacyjnej.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego
orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391
§ 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z § 2 pkt 7, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za
czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935).
Aleksander Stępkowski
(ŁW)
[a.ł]
