I CSK 768/18

Sygn. akt I CSK 768/18

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa […] P. sp. z o.o. w S.
‎przeciwko I. S.A. w C.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt I AGa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Strona powodowa - […] P. sp. z o.o. w S. zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 21 czerwca 2018 r. naruszenie art. 65 § 2 w związku z art. 484 § 1 i art. 353¹ k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła oczywistą jej zasadnością (art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.). W motywach wniosku wskazała, że Sąd Apelacyjny rażąco naruszył art. 382 w związku z art. 385 i 386 § 4 k.p.c. przez odmienną ocenę przy ponownym rozpoznawaniu sprawy tego samego materiału dowodowego. Według strony skarżącej, Sąd Apelacyjny popełnił także oczywisty błąd przy obliczaniu kary umownej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 398⁹ § 1 pkt4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15). Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).

Przedstawiona we wniosku argumentacja nie może odnieść zamierzonego skutku, ponieważ nie pozostaje w związku z powołaną w skardze podstawą kasacyjną. W skardze strona powodowa zarzuciła naruszenie art. 65 § 2 w związku z art. 484 § 1 i art. 353¹ k.c., a we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołała się na oczywiste naruszenie przepisów postępowania (art. 382 k.p.c. w związku z art. 385 i art. 386 § 4 k.p.c.). Zgodnie z art. 398¹³ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy nie może w postępowaniu kasacyjnym uwzględnić naruszenia innych przepisów niż przepisy objęte podstawami kasacyjnymi (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2017 r., II CSK 74/17).

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

jw