I CSK 743/14

Sygn. akt I CSK 743/14

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa M. O. i G. O.
‎przeciwko W. S. i W. S.1
‎o ustalenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powodów
‎od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt V Ca 173/13,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

2) przyznaje radcy prawnemu Ł.J.
‎ z kancelarii prawnej A. w W.
‎ ul. […] od Skarbu Państwa – Sądu
‎ Okręgowego w Warszawie kwotę 1800 (jeden tysiąc
‎ osiemset) złotych powiększoną o należny podatek
‎ od towarów i usług za pomoc prawną udzieloną powodom
‎ z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.).

Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma  ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.

Wprawdzie skarżący odwołał się istotnego zagadnienia prawnego, niemniej nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c.).

Istotnym zagadnieniem prawnym w omawianym znaczeniu jest taki problem z zakresu wykładni lub stosowania prawa, który ma znaczenie precedensowe dla  rozstrzygania podobnych spraw lub rozwoju jurysprudencji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, niepublikowane). Powołanie się na istnienie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych na gruncie przytoczonych przepisów prawa, na  tle których ono powstało. Poza tym skarżący powinien wykazać, że zagadnienie to jest istotne dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego : z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepublikowane oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243).

Skarżący w skardze kasacyjnej nie sformułowali do końca zagadnienia prawnego w sposób wyżej zasygnalizowany. Postawione w skardze pytanie nie odpowiada wskazanym wymaganiom. Należy zauważyć, że zaskarżonym wyrokiem zostało oddalona apelacja od oddalającego powództwo wyroku Sądu Rejonowego w Pruszkowie o ustalenie, że powodowie w dniu 15 lipca 1999 r. nabyli w drodze umowy notarialnej darowizny rep A nr […] na prawach wspólności małżeńskiej, własność działki ewidencyjnej […] położonej w R. o pow. 366 m² zabudowanej murowanym, parterowym budynkiem mieszkalnym o pow. 84 m².

Skoro Sądy meriti ustaliły, że tą umową darczyńcy W i W.S. współwłaściciele na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości położonej w R. stanowiącej działkę ewidencyjną nr […] o powierzchni 2,0701 ha w udziale 153/4680, podarowali powodom połowę tego udziału, a mianowicie 152/9360 części, to Sąd Najwyższy był tym ustaleniem związany (art. 398¹³ § 2 k.p.c.) zwłaszcza, że dokonana jej wykładnia nie budzi zastrzeżeń w świetle unormowania zawartego w art. 65 k.c.

Fakt, że małżonkowie Soleccy już z dniem 2 stycznia 1985 r., nabyli przez  zasiedzenie sporną działkę nr […]1 wydzieloną z działki nr […], w świetle wskazanego wiążącego ustalenia przesądzał, że powodowie nie mieli podstawy  materialnej nabycia wyłącznej własności działki nr […]1, co  uzasadniało oddalenie powództwa o ustalenie. Ich żądanie dotyczyło bowiem  ustalenia, że są jej wyłącznymi właścicielami na prawach wspólności małżeńskiej, a nie współwłaścicielami. Zasiedzenie na wyłączną własność przez współwłaściciela wydzielonej części nieruchomości wspólnej prowadzi do zniesienia współwłasności tej dotychczasowej części nieruchomości wspólnej. Fakt,  że małżonkowie S. w chwili zawierania umowy darowizny byli wyłącznym właścicielami działki nr […]1, w świetle dokonanych ustaleń nie mógł prowadzić do wniosku, iż na jej podstawie wyłączną jej własność nabyli powodowie.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

l.n