I CSK 666/16

Sygn. akt I CSK 666/16

POSTANOWIENIE

Dnia 9 maja 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa A. G.
‎przeciwko "S. […]" S.A. z siedzibą w W.
‎o odszkodowanie, zadośćuczynienie i ustalenie odpowiedzialności na przyszłość,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 maja 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt VI ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. oddala wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów zastępstwa
‎ procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub  wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel   przytoczonych, przewidzianych w tym przepisie, wymagań, może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko   na   tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o  przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie  i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w  tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w  której  rozstrzygnięcie oparte jest na  błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być  przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w  zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwana powołała przesłankę z art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., to jest oczywistą zasadność skargi. Brak  jest  jednak wystarczających podstaw do przyjęcia, że skarga kasacyjna jest  oczywiście uzasadniona. Powołanie się przez autora skargi kasacyjnej na  tę  przesłankę zobowiązuje go do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima  facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, co daje podstawy do uznania skargi  za oczywiście uzasadnioną, tj. podlegającą uwzględnieniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/0; z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09; z dnia 7 maja 2010 r., V CSK 459/09, nie publ.). Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi bowiem wówczas, gdy z samej jej treści wynika w  sposób jednoznaczny, że wskazane w skardze podstawy zasługują na uwzględnienie. Oznacza to, że z argumentów przedstawionych we wniosku o  przyjęcie skargi do rozpoznania, bez konieczności  dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub czynności procesowych  sądu, wynika  jaskrawa sprzeczność  orzeczenia z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa. O   ile  bowiem do   uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawy są usprawiedliwione, o  tyle do przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędna  jest jej oczywista zasadność w  wyżej przedstawionym rozumieniu. Analiza argumentacji jurydycznej przedstawionej w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje, że ta przesłanka w sprawie wystąpiła.

Wobec niestwierdzenia wystąpienia wskazywanej przez skarżącą przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

Wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym podlegał oddaleniu, został bowiem zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną złożoną z uchybieniem terminu z art. 398⁷ § 1 zd. 1 k.p.c. Termin do złożenia odpowiedzi upłynął w dniu 31 października 2016 r., natomiast została ona nadana w dniu 2 listopada 2016 r. (k. 1161). Złożona  z uchybieniem ustawowego terminu odpowiedź na skargę kasacyjną nie wywołuje skutków prawnych innych niż zwykłe pismo procesowe, podlegające  rygorom z art. 207 § 3 k.p.c. (w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.). Z   tej   też   przyczyny wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego zawarty w takiej spóźnionej odpowiedzi również jest bezskuteczny.

aw

jw