I CSK 582/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
16 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa R. G., J. G., N. G. i B. K.
przeciwko Bank w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 11 lipca 2024 r., V ACa 1438/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5 400
(pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z 11 lipca 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa
R. G., J. G., N. G. i B. K. o ustalenie i zapłatę.
Potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił
występowaniem w sprawie szeregu zagadnień prawnych związanych z wykładnią
postanowień umowy o kredyt hipoteczny indeksowany walutą obcą oraz ze
skutkami uznania postanowień takiej umowy za niedozwolone. Wskazał również, że
I CSK 582/25
2
przepisy prawa, w oparciu o które sformułował zagadnienia, wymagają wykładni
Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia
sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego
wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np.
postanowienia SN: z 26.10.2023 r., I CSK 76/23; z 20.10.2023 r., I CSK 1374/23; z
3.10.2023 r., I CSK 2591/23; z 15.09.2023 r., I CSK 4360/22; z 18.08.2023 r., I CSK
4091/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 13.07.2023 r., I CSK 2570/22; z
30.05.2023 r., I CSK 5362/22; z 24.04.2023 r., I CSK 5428/22).
Analogiczne wymaganie stawia się również potrzebie dokonania wykładni
określonego przepisu prawa. W ramach tej przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze
problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia
tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie
dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany
(zob. np. postanowienia SN: z 25.10.2023 r., I CSK 2989/23; z 27.09.2023 r., I CSK
4679/22, z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z
14.06.2023 r., I CSK 1231/23; z 16.03.2023 r., I CSK 4879/22).
W ostatnich latach do Sądu Najwyższego trafiło wiele spraw odnoszących
się do problemów prawnych opisanych przez skarżącego. W konsekwencji
ukształtowała się linia orzecznicza, uwzględniająca bogaty dorobek judykatury
TSUE. Rozwój orzecznictwa na temat tzw. „kredytów frankowych” zakończył się 25
kwietnia 2024 r. powzięciem przez SN w składzie całej izby uchwały III CZP 25/22,
mającej moc zasady prawnej ex lege (art. 87 ustawy o SN).
W uchwale SN podsumował dotychczasową linię orzeczniczą, przyjmując że:
1. W razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub
denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej
stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w
obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego
I CSK 582/25
3
postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej
wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów.
2. W razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w
umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże
także w pozostałym zakresie.
3. Jeżeli w wykonaniu umowy kredytu, która nie wiąże z powodu
niedozwolonego charakteru jej postanowień, bank wypłacił kredytobiorcy
całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu,
powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na
rzecz każdej ze stron.
4. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej
postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot
wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się co do zasady od dnia
następującego po dniu, w którym kredytobiorca zakwestionował względem
banku związanie postanowieniami umowy.
5. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej
postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze
stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków
pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili
popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia.
Odstąpienie od zasady prawnej przyjętej przez skład całej izby jest zaś
możliwe tylko poprzez wydanie kolejnej uchwały w analogicznym składzie (art. 88
ustawy o SN).
Skarżący nie przedstawił zatem nowych problemów prawnych, które nie
zostałyby do tej pory rozwiązane przez Sąd Najwyższy.
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego
rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 7
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Mariusz Załucki
[SOP]
I CSK 582/25
4
[r.g.]
