Sygn. akt I CSK 482/22
POSTANOWIENIE
Dnia 19 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mariusz Załucki
w sprawie z powództwa B. K. i A. Ł.-K.
przeciwko […] Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 19 maja 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 9 października 2020 r., sygn. akt VI ACa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powodowie B. K. i A. Ł.-K. wywiedli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 października 2020 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 stycznia 2020 r., którym ustalono, że nie istnieje zobowiązanie powodów do zapłaty rat kapitałowo-odsetkowych wynikajacych z umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej zawartej z poprzednikiem prawnym pozwanego […] Bank S.A. Sąd odwoławczy oddalił powództwo.
Sąd Najwyższy zważył:
W niniejszej skardze oparto się na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem powodów sąd odwoławczy mylnie przyjął, ze w chwili podpisywania umowy nie posiadali oni statusu konsumenta z art. 221 k.c.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, do skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., IV CSK 729/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 – nie publ.).
Sąd Najwyższy nie podziela argumentacji skarżących. Na tle okoliczności sprawy wyniknął problem wykorzystywania nieruchomości nabytej za pieniądze pochodzące z zaciagniętego kredytu częściowo na cele konsumenckie, częściowo zaś w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Choć w art. 221 k.c. nie przewidziano takiej sytuacji expressis verbis, to istnieje utrwalona już linia orzecznicza pochodząca zarówno od TSUE, jak i od krajowych sądów powszechnych, w myśl której w przypadku czynności prawnych o mieszanym celu, decydującym czynnikiem jest to, by element gospodarczy nie stanowił marginalnej części czynności. Powodowie zaciągnęli kredyt na nieruchomość, w której miały mieścić się zarówno używane przez nich pomieszczenia mieszkalne, jak i gabinet stomatologiczny, będący głównym miejscem wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Oczywista zasadność skargi może natomiast wynikać jedynie z poważnego naruszenia przepisu prawa podlegającego jednolitej wykładni (zob. np. postanowienie SN z dnia 21 stycznia 2022 r., I CSK 1320/22, niepubl.), zaś ewentualne odstąpienie od ustalonej linii orzeczniczej może stać się przedmiotem argumentacji na poparcie występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby dokonania wykładni przepisu prawa.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.
a.s.