Sygn. akt I CSK 459/17
POSTANOWIENIE
Dnia 10 sierpnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie z powództwa M. sp. z o.o. w O.
przeciwko P. S.A. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt VI ACa (…),
1) odrzuca skargę kasacyjną;
2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej
kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu
kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powoda M. sp. z o.o. z siedzibą w O. oraz zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego P. S.A. w W. kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
Powyższe rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji zostało zaskarżone przez stronę powodową skargą kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, o którym mowa w art. 3985 § 1 k.p.c., rozumieć należy jako doręczenie dokonane z uwzględnieniem wymogów wynikających z art. 387 § 3 k.p.c., tj. na skutek złożenia przez stronę w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji orzeczenia wniosku zawierającego żądanie doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2006 r., I CSK 304/06, nie publ.).
W orzecznictwie podkreśla się dla skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej konieczne jest dokonanie prawidłowego doręczenia orzeczenia sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem przy zachowaniu wymagań określonych przez art. 387 § 3 k.p.c., gdyż dopiero wtedy następuje rozpoczęcie biegu terminu na wniesienie tego środka zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., IV CZ 8/15, nie publ.). W konsekwencji wniesienie skargi kasacyjnej, gdy strona nie wystąpiła z wnioskiem o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji z uzasadnieniem albo gdy wystąpiła ze stosownym wnioskiem, ale z naruszeniem terminu określonego przez art. 387 § 3 k.p.c., prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. W takiej sytuacji nie następuje bowiem rozpoczęcie biegu dwumiesięcznego terminu określonego przez art. 3985 § 1 k.p.c., a tym samym nie jest możliwe wniesienie skargi kasacyjnej. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że sąd drugiej instancji doręczył stronie odpis orzeczenia z uzasadnieniem na skutek wniosku, który został złożony z naruszeniem terminu z art. 387 § 3 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2000 r., IV CZ 27/00, nie publ. oraz z dnia 26 lutego 2016 r., I CSK 378/15, nie publ.).
W sprawie, w której wniesiono skargę kasacyjną, ogłoszenie sentencji wyroku przez Sąd Apelacyjny w (…) nastąpiło na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016 r. Natomiast pełnomocnik strony skarżącej stosowny wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem datowany na dzień 26 grudnia 2016 r. (k. 737) złożył w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (jedn. tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.) w dniu 29 grudnia 2016 r. (k. 738 akt), a więc z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 387 § 3 k.p.c. z uwzględnieniem regulacji przewidzianych w art. 165 § 1 i 2 k.p.c.
Wobec powyższego, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., należało odrzucić skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.
O kosztach postępowania wywołanego wniesioną skargą kasacyjną orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz przepisów § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).
aj