I CSK 4472/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
30 września 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 września 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.J. i M.J.1
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 21 lipca 2023 r., I ACa 692/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz M.J. i M.J.1
po 1 350 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
pozwanemu odpisu niniejszego postanowienia.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank spółka akcyjna w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 21 lipca 2023 r. Wniosek o jej przyjęcie do
rozpoznania uzasadnił potrzebą wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt
2 k.p.c.) tj. art. 3851 § 1 i 2 k.c., w zakresie, w jakim odnoszą się one do skutków
I CSK 4472/23
2
uznania postanowień umownych za abuzywne i możliwości zastąpienia takich
postanowień przepisami dyspozytywnymi.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną powodowie M.J. i M.J.1 wnieśli o
wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy w uchwale całej Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP
25/22, mającej moc zasady prawnej, wyjaśnił, że w razie niemożliwości ustalenia
wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub
denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie. Stanowisko to
odzwierciedla dominujący w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że
w przypadku umowy kredytu indeksowanego kursem CHF, po wyeliminowaniu z
niej klauzul przeliczeniowych, nie jest możliwe utrzymanie takiej umowy w mocy. W
takiej sytuacji nie jest bowiem możliwe określenie zgodnego z wolą stron rozmiaru
wzajemnych świadczeń, a przede wszystkim wysokości zobowiązania konsumenta
względem banku. Utrwalone zostały dotychczasowe poglądy orzecznicze, że
wyeliminowanie abuzywnych klauzul przeliczeniowych nie prowadzi do utrzymania
w mocy umowy kredytu indeksowanego kursem CHF jako kredytu złotowego
oprocentowanego według stawki LIBOR (zob. wyroki SN: z 17 marca 2022 r.,
II CSKP 474/22; z 13 kwietnia 2022 r., II CSKP 15/22; z 26 kwietnia 2022 r., II
CSKP 550/22; z 30 maja 2023 r., II CSKP 1536/22). Niemożliwe jest także
zastosowanie stawki referencyjnej WIBOR (zob. wyrok SN z 8 listopada 2022 r., II
CSKP 1153/22 i postanowienia SN: z 27 kwietnia 2023 r., I CSK 2707/22; z 2
czerwca 2023 r., I CSK 4115/22, i z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4216/22). Czy też,
że niedopuszczalne jest zastosowanie art. 358 § 2 k.c. w celu uzupełnienia umowy
kredytowej po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych (zob. m.in. wyroki SN: z 8
listopada 2022 r., II CSKP 1153/22 i 31 stycznia 2023 r., II CSKP 941/22;
postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lutego 2024 r., I CSK 6543/22). Nie jest
również możliwe wypełnienie powstałych w umowie luk po usunięciu z niej
abuzywnej klauzuli waloryzacyjnej przez odwołanie się do art. 56 k.c., art. 65 k.c.,
art. 354 k.c. czy przepisów prawa wekslowego (zob. wyroki SN: z 14 czerwca 2023
I CSK 4472/23
3
r., II CSKP 254/22; z 18 kwietnia 2023 r., II CSKP 1511/22, i z 4 czerwca 2024 r., II
CSKP 1213/22).
Z powyższych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie znajdując również
okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu,
w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie
art. 98 § 1, 11 i 3 w zw. z art. 99 w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 w zw. z §
10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w
sprawie opłat za czynności radców prawnych.
[wr]
[SOP]
