I CSK 4378/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
11 sierpnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 11 sierpnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.K.
przeciwko R. AG w W. Oddział w Polsce
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej R. AG w W. Oddział w Polsce
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 7 lipca 2023 r., V ACa 612/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2700 zł
(dwa tysięcy siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
niniejszego postanowienia.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
I CSK 4378/23
2
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z
dnia 7 lipca 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem
się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
oraz występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych. Analiza wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże
do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w
sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego
zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia,
wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz
przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych
ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia
prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla
sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.
Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionych
zagadnień, nie pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienia te mogły – z punktu widzenia
okoliczności rozstrzyganej sprawy – być uznane za istotne zagadnienia prawne w
rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zostały one dostatecznie wyjaśnione w
dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego. Nie istnieje zaś potrzeba wykładni
przepisów prawa ani nie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd
I CSK 4378/23
3
Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a
nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje
również podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 4 ust. 2 Dyrektywy
93/13, art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13, art. 65 k.c., art. 354 k.c., art. 358 § 2 k.c., art.
3851 § 1 i 2 k.c., art. 3852 k.c., art. 69 ust. 3 Prawa bankowego, art. 189 k.p.c. i art.
496 w zw. z art. 497 k.c. w zakresie wskazanym przez skarżącego, przy
uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania uzasadnia potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa będąca
następstwem rozbieżności w orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi
wątpliwości przy ich interpretacji. Tego rodzaju wątpliwości wskazane przez
skarżącego muszą zachodzić nadal, w chwili orzekania w przedmiocie wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a argumentacja pozwalająca
stwierdzić, że występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie
wymaga przytoczenia przykładów orzeczeń wskazujących na rzeczywistą
rozbieżność w wykładni, występującą także w chwili orzekania w przedmiocie
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie wskazują na to
dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
i art. 39821 k.p.c.
[a.ł]
