POSTANOWIENIE

12 lipca 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

na posiedzeniu niejawnym 12 lipca 2023 r. w Warszawie,
‎w sprawie z powództwa W.K.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego w Ł.
‎o zapłatę,
‎na skutek skargi kasacyjnej W.K.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
‎z 26 października 2021 r., I ACa 313/21,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego

na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej

Rzeczypospolitej Polskiej

3. przyznaje adwokatowi M.K. od Skarbu

Państwa - Sądu Apelacyjnego w Łodzi kwotę 2700 zł (dwa

tysiące siedemset), powiększoną o stawkę podatku VAT,

tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

– zachodzi nieważność postępowania,

– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.

Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2021 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.

Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia, wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.

Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionego zagadnienia dotyczącego kwestii "czy niewydanie postanowienia określonego w art. 236 § 1 k.p.c. w celu przeprowadzenia dowodu z opinii, o której mowa w art. 278¹ k.p.c. dyskwalifikuje taki dowód jako źródło wiedzy specjalnej i wymaga przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w danej sprawie na wniosek strony zgłoszony w toku procesu, czy też opinia taka może być źródłem wiedzy specjalnej jako dowód z dokumentu wprowadzony do materiału procesowego zgodnie z art. 243² k.p.c.", nie pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienie to mogło – z punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej sprawy – być uznane za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Przedmiot zagadnienia prawnego przedstawionego przez skarżącego był już przedmiotem wypowiedzi w judykaturze Sądu Najwyższego. Nie istnieje zaś potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 398⁹ § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

Sp

[ms]