Sygn. akt I CSK 39/18
POSTANOWIENIE
Dnia 19 kwietnia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa T. K.
przeciwko M.S. i T. S.
o ochronę własności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2018 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I Ca …/16,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 360 (trzysta
sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako istotne zagadnienie prawne mające uzasadnić wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano wątpliwości co do stosowania art. 153 k.c., sprowadzające się do tego, czy wymienione tam kryteria rozgraniczenia można stosować łącznie, czy tylko oddzielnie i sekwencyjnie. Kwestia ta jednak wątpliwości nie budzi, bowiem już z samego brzmienia powołanego przepisu wynika, że gdy rozgraniczenia nie da się dokonać według stanu prawnego ani ostatniego stanu spokojnego posiadania, to sąd, dokonując rozgraniczenia, uwzględnia wszystkie okoliczności, a więc wszystkie kryteria razem, aby sprawiedliwie rozstrzygnąć.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw