I CSK 380/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
16 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.R.
przeciwko L. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej M.R.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 11 sierpnia 2025 r., I AGa 27/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód M.R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we
Wrocławiu z 11 sierpnia 2025 r., zaskarżając wyrok w części, wnosząc o jego
uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,
ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy
w sposób szczegółowo wskazany w skardze kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów
związanych z: 1) zakresem odpowiedzialności wykonawcy za zobowiązanie podjęte
w wyniku zlecenia przez zamawiającego likwidacji szkody w pojeździe, w ramach
ubezpieczenia dobrowolnego AC, z uwagi na wskazanie wykonawcy przez
I CSK 380/26
2
ubezpieczyciela; 2) treścią zobowiązania wykonawcy realizującego naprawy na
podstawie zlecenia poszkodowanego, w ramach dobrowolnego ubezpieczenia AC.
Wskazał też na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:
1) Czy w przypadku wyboru przez poszkodowanego naprawy w wariancie
serwisowym, warsztat partnerski wskazany poszkodowanemu przez
ubezpieczyciela, powinien przywrócić pojazd do stanu sprzed zdarzenia drogowego
z użyciem części nowych i oryginalnych, czy też wystarczające jest samo
„przywrócenie funkcjonalności pojazdu” bez konieczności użycia części nowych
i oryginalnych, czyli de facto w sposób, jaki wykonawca naprawy uznaje za
stosowny?
2) Czy na treść zobowiązania wykonawcy, likwidującego szkodę w oparciu
o przepisy regulujące umowę o dzieło (art. 627 k.c. w zw. z art. 354 § 1 k.c.), oraz
zakres obowiązku naprawienia szkody zamawiającemu przez wykonawcę,
regulowany przepisami art. 471 i 472 k.c., wpływają treść i zakres naprawy
wynikające z zawartej umowy ubezpieczenia majątkowego, a w szczególności
kalkulacje lub inne wyliczenia ubezpieczyciela AC, według których następuje
wypłata odszkodowania przewidzianego w umowie ubezpieczenia AC?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest
zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie
może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno, przede
wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie
faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń, a jednocześnie
być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi
Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej
subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu.
Natomiast oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na
potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.)
I CSK 380/26
3
wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie,
jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta
polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub
istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa,
zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego,
z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny
i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający. Nieodzowne jest ponadto,
podobnie jak w przypadku przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 1
k.p.c., wykazanie związku między oczekiwaną od Sądu Najwyższego wykładnią
prawa a wynikiem postępowania kasacyjnego.
Skarżący, mimo powołania się na drugą przesłankę kasacyjną, nie wskazał
nawet, jaki konkretnie przepis lub przepisy wymagają dokonania przez Sąd
Najwyższy wykładni. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania odnosi się bowiem jedynie do pierwszej przesłanki kasacyjnej. Przy
tym skarżący sporządził jedno, wspólne uzasadnienie dla obu zagadnień prawnych
(s. 4-6 skargi). Tymczasem, każde z zagadnień wymagało odrębnego
uzasadnienia, które powinno obejmować argumenty wskazujące na istnienie
poważnych wątpliwości prawnych, przytoczenie istniejących na tym tle poglądów
orzecznictwa i doktryny oraz przedstawienie rozbieżnych interpretacji prawnych i
racji jurydycznych stojących za każdą z nich. Tego w lakonicznym uzasadnieniu
wniosku skarżącego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania niewątpliwie
zabrakło. Uzasadnienie to sprowadza się bowiem jedynie do wskazania treści
zagadnienia i arbitralnego stwierdzenia, że istnieje potrzeba jego rozstrzygnięcia.
Taka konstrukcja uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania uniemożliwia jego uwzględnienie.
Ponadto, mimo pozornie abstrakcyjnego charakteru obu przedstawionych
zagadnień prawnych, skarżący w istocie nie domaga się rozwiązania uniwersalnych
problemów prawnych, ale ustalenia treści zobowiązania na tle konkretnej umowy,
w tym dokonania wykładni oświadczeń woli stron. Nie budzi przecież wątpliwości,
że co do zasady o tym, jaka jest treść obowiązków podmiotu podejmującego się
naprawy uszkodzonego pojazdu decyduje przede wszystkim wola stron stosunku
prawnego, będącego podstawą podjęcia czynności naprawczych.
I CSK 380/26
4
Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn
uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności
nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Marcin Łochowski
(D.Z.)
[a.ł]
