POSTANOWIENIE

22 czerwca 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

na posiedzeniu niejawnym 22 czerwca 2023 r. w Warszawie,
‎w sprawie z powództwa E.G.
‎przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w Warszawie
‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej W.P.
‎o zadośćuczynienie, rentę i ustalenie odpowiedzialności na przyszłość,
‎na skutek skargi kasacyjnej interwenienta ubocznego po stronie pozwanej

W.P.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi I Wydział Cywilny
‎z 23 sierpnia 2021 r., I ACa 745/20,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

M.M.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

– zachodzi nieważność postępowania,

– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.

Skarga kasacyjna interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 23 sierpnia 2021 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania, bez sprecyzowania podstawy skargi kasacyjnej w tym zakresie. Zawarty w skardze kasacyjnej zarzut nieważności postępowania wskazuje, że stanowi to jednocześnie podstawę wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Analiza uzasadnienia skargi kasacyjnej prowadzi jednakże do stwierdzenia, że podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania związana z twierdzeniem o nieważności postępowania nie zachodzi.

Skarżący wskazał, że doszło do naruszenia art. 379 pkt 2 w zw. z art. 87 § 1 k.p.c., skutkującego nieważnością postępowania, w wyniku dopuszczeniu przez Sąd Apelacyjny do udziału w sprawie nienależycie umocowanego pełnomocnika powoda E.G. Interwenient uboczny W.P. występuje jednak po stronie pozwanej, a w orzecznictwie przeważa pogląd, że zarzut nieważności postępowania przysługuje jedynie stronie, której interesom mogła szkodzić zarzucana wadliwość postępowania. W przypadku wadliwego umocowania pełnomocnika dotyczy to tej strony, która była w toku postępowania niewłaściwie reprezentowana przez nienależycie umocowanego pełnomocnika. Taka sytuacja procesowa stanowi bowiem zagrożenie tylko dla prawidłowego przeprowadzenia obrony praw przez stronę zastępowaną przez nieumocowaną osobę. Argumentacja skarżącego pomija także znaczenie takich faktów, dotyczących postępowania apelacyjnego, które wskazują, że prawidłowo umocowany pełnomocnik powoda złożył odpowiedź na apelację, a powód został osobiście zawiadomiony o terminie rozprawy przed Sądem Apelacyjnym, co umożliwiało mu udział w rozprawie niezależnie od pełnomocnictwa, którego powód udzielił w dniu 11 sierpnia 2021 r.

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Sp

[ł.n]