I CSK 3326/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
22 października 2025 r.
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
na posiedzeniu niejawnym 22 października 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.J. i D.J.
przeciwko Bankowi w W.
o zapłatę i ustalenie ewentualnie o zapłatę,
uznaje za niedopuszczalne wstąpienie do niniejszej sprawy
prokuratora Andrzeja Piasecznego i w związku z tym zarządza
zwrot pisma złożonego przez niego do akt 21 października
2025 r.
A.W.
UZASADNIENIE
Niniejsze postanowienie nie podlega uzasadnieniu jednak ze względu na
skalę działań podjętych w Prokuraturze Krajowej, prowadzących do destabilizacji
i paraliżu wymiaru sprawiedliwości i działalności Sądu Najwyższego, a przede
wszystkim szacunek dla porządku prawnego RP wymaga przedstawienia
zasadniczych motywów, które legły u podstaw zajętego przez Sąd Najwyższy
stanowiska w kwestii niedopuszczalności wstąpienia prokuratora do niniejszej
sprawy na etapie postępowania kasacyjnego.
Zgodnie z art. 60 § 1 zd. pierwsze k.p.c. prokurator może wstąpić do
postępowania w każdym jego stadium. Użyte w przytoczonym przepisie
I CSK 3326/24
2
sformułowanie „każde stadium” oznacza cały tok postępowania sądowego
rozpoczynający się od złożenia pozwu (wniosku), aż do uprawomocnienia się
orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Nie ulega więc wątpliwości, że
prokurator może wstąpić do postępowania, zarówno w pierwszej, jak i drugiej
instancji.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że wstąpienie
prokuratora do postępowania może nastąpić najpóźniej do zamknięcia rozprawy
przed sądem drugiej instancji, a późniejsze zgłoszenie (dokonane po
uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie) jest
bezprzedmiotowe i niedopuszczalne (tak m.in. postanowienie SN z 18 grudnia
2018 r., IV CZ 64/18, wyrok SN z 14 stycznia 2013 r., I PK 164/12).
W postępowaniu kasacyjnym prokurator bierze udział, jeżeli jest stroną
postępowania w związku z uprzednim wytoczeniem powództwa (art. 55 i 57 k.p.c.)
albo jeżeli wstąpił do postępowania w stadium poprzedzającym uprawomocnienie
się orzeczenia (postanowienie SN z 17 września 2008 r., I PZ 20/08,
OSNP 2010/1–2, poz. 16). Wstąpienie prokuratora po raz pierwszy do
postępowania kasacyjnego lub postępowania ze skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalne (wyrok
SN z 14 stycznia 2013 r., I PK 164/12). Pogląd ten – w pełni aprobowany przez Sąd
Najwyższy orzekający w niniejszej sprawie − dominuje również w piśmiennictwie
(tak. m.in. P. Grzegorczyk [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I.
Postępowanie rozpoznawcze. Artykuły 1-124, wydanie VI, WKP 2023,
red. T. Ereciński; P. Feliga [w:] Kodeks postępowania cywilnego, t. 1, Komentarz do
art. 1–50539, red. T. Szanciło, Warszawa 2019; A. Jaworski [w:] Kodeks
postępowania cywilnego. Komentarz, red. P. Rylski, Legalis 2022). Udział
prokuratora w tych postępowaniach reguluje art. 3988 k.p.c., zastrzegając go dla
Prokuratora Generalnego. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie
w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia (art. 42412 k.p.c.) oraz skargi nadzwyczajnej (art. 95 pkt 1 u.S.N.)
i stanowi lex specialis wobec art. 60 k.p.c.
I CSK 3326/24
3
Konsekwencją uznania, że wstąpienie prokuratora Andrzeja Piasecznego do
niniejszej sprawy na etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne –
prokurator nie działał w tej sprawie na etapie postępowania przed Sądami meriti −
jest zwrot złożonego przez niego pisma z 21 października 2025 r.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
A.W.
[SOP]
