I CSK 3260/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
11 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 11 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa S.K.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 23 lipca 2025 r., I ACa 922/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz S.K. 5400
złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w
wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia
Bank spółce akcyjnej w W. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank Polska S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Szczecinie z 23 lipca 2025 r., zaskarżając ten wyrok w bliżej
określonej części, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku w
zaskarżonym zakresie i orzeczenie co do istoty sprawy.
I CSK 3260/25
2
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący wskazał, że w sprawie istotne zagadnienie prawne: Czy sąd orzekający
może zastąpić postanowienie abuzywne, kursem rynkowym (obiektywnym kursem
średnim NBP) lub zastosować przepis dyspozytywny z art. 358 § 2 k.c., z uwagi na
fakt, iż przepis ten stanowi normę prawną, która może znaleźć zastosowanie
w sprawie, a sąd winien podjąć wszelkie działania prowadzące do przywrócenia
równowagi kontraktowej stron?
W odpowiedzi na skargę powódka wniosła o odmowę przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest
zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie
może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno, przede
wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie
faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń, a jednocześnie
być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi
Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej
subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu.
W zakresie zagadnienia prawnego poruszonego w skardze Sąd Najwyższy
odsyła do uchwały składu całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia
2024 r., III CZP 25/22 (OSNC 2024, nr 12, poz. 118), przypominając, że według art.
87 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym uchwała składu całej
Izby, z chwilą jej podjęcia, uzyskuje moc zasady prawnej, co oznacza, że wiąże
inne składy Sądu Najwyższego (zob. art. 87 i 88 ustawy o Sądzie Najwyższym).
W punkcie 1. powyższej uchwały Sąd Najwyższy przyjął, że w razie uznania, iż
postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się
do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie
umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć,
że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej
wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów. Powoływanie się przez skarżącego
I CSK 3260/25
3
na zdania odrębne do powyższej uchwały nie wskazuje na konieczność ponownego
odniesienia się przez Sąd Najwyższy do rozstrzygniętego już zagadnienia.
Według Sądu Najwyższego nie ma przy tym
uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
innych
przyczyn
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do art. 98 § 1, 11 i 3 w zw.
z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
radców prawnych obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.
[a.ł]
(D.Z.)
