Sąd Najwyższy

I CSK 2874/25

postanowienie SN z dnia 2026-01-08

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 2874/25
Data orzeczenia2026-01-08
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Marta Romańska, SSN Marta Romańska (przewodniczący), SSN Marta Romańska (sprawozdawca), SSN Marta Romańska (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

I CSK 2874/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 8 stycznia 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa K. Limited w N. przeciwko N. spółce akcyjnej w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej N. spółki akcyjnej w W. od wyroku częściowego Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 26 marca 2025 r., I AGa 390/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł, z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego postanowienia tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. [dr] UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest I CSK 2874/25 2 sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii jej przyjęcia bądź odmowy przyjęcia do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z powołaniem się na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawił jako pytanie: „czy odpowiedzialność firmy inwestycyjnej, która zawarła z innym podmiotem – agentem firmy inwestycyjnej – umowę agencyjną, o której mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 722; dalej jako: ,,u.o.i.f.”), określona w art. 79 ust. 5 u.o.i.f., jest odpowiedzialnością ograniczoną do działań i zaniechań agenta firmy inwestycyjnej związanej z czynnościami agencyjnymi określonymi w tej umowie agencyjnej, czy też odpowiedzialność ta obejmuje również wykonywanie przez agenta firmy inwestycyjnej czynności nieobjętych zakresem umowy agencyjnej?”. Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania na problem o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni. Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których ono powstało. Zagadnienie powinno być ponadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego, którego dotyczy dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna jest wnoszona w konkretnej sprawie, to zarówno charakter rozpoznawanego roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym i pozwalać na jego rozstrzygnięcie. Zagadnienie sformułowane przez pozwanego nie może być wyjaśnione w niniejszym postępowaniu, gdyż nie przystaje do okoliczności I CSK 2874/25 3 faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, którymi Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej byłby związany (art. 39813 § 2 k.p.c.), ani zresztą także do tego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 79 ust. 5 u.o.i.f. za szkodę wyrządzoną przez agenta firmy inwestycyjnej w związku z wykonywaniem czynności w imieniu i na rachunek firmy inwestycyjnej odpowiada solidarnie ta firma inwestycyjna i agent, który wyrządził szkodę. Odpowiedzialność wyłączona jest w przypadku, gdy szkoda nastąpiła wskutek działania siły wyższej lub wyłącznie z winy osoby trzeciej. Natomiast art. 79 ust. 5 nie obejmuje odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez firmę inwestycyjną, gdyż za te szkody firma inwestycyjna odpowiada samodzielnie (czyn własny). Wyłączna wina firmy inwestycyjnej uchyla odpowiedzialność agenta, zaś wyłączna wina agenta nie uchyla odpowiedzialności firmy inwestycyjnej (zob. np. E. Kniaziowska-Bryk, K. Zacharzewski [w:] M. Wierzbowski, L. Sobolewski, P. Wajda (red.), Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi. Komentarz [w:] Prawo rynku kapitałowego. Tom I. Komentarz, wyd. 4, 2023, art. 79, Nb 29). Wbrew twierdzeniom pozwanego nie sposób przyjąć, że działał on jako agent ubezpieczeniowy. Sąd drugiej instancji ustalił, że G. działał w roli agenta inwestycyjnego N. w ramach doradzania powodowi w zakresie zakupienia produktów […], które były sprzedawane w pakiecie z innymi, komplementarnymi instrumentami finansowymi. Produkty […] zostały zakwalifikowane jako ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy z symbolicznym elementem polisy ubezpieczeniowej. Świadczone usługi doradztwa były ściśle powiązane z ofertą i działalnością prowadzoną przez N., a więc spółka ta ponosi odpowiedzialność za działania swojego agenta inwestycyjnego na gruncie art. 79 ust. 5 u.o.i.f. W tym stanie rzeczy sąd drugiej instancji stwierdził, że zaistniały przesłanki określone w art. 79 ust. 5 u.o.i.f., gdyż pozwany G. działając w ramach czynności maklerskich, w tym także doradztwa inwestycyjnego jako agent inwestycyjny pozwanego N. zaoferował polisy […], która była niekorzystna podatkowo i doprowadziła do powstania uszczerbku majątkowego po stronie powoda, co związane było z nienależytym wykonaniem zobowiązań agenta inwestycyjnego. I CSK 2874/25 4 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. oraz– co do kosztów postępowania – art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 2 pkt 6 w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. Marta Romańska [dr] [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie