POSTANOWIENIE

10 września 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Adam Doliwa

na posiedzeniu niejawnym 10 września 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W.
‎przeciwko W. spółce akcyjnej w W., V. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W., P. spółce akcyjnej w R. i P.1 spółce akcyjnej w L.
‎z udziałem interwenienta ubocznego W. spółki akcyjnej w likwidacji w W.
‎o usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym
‎w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym,
‎na skutek skargi kasacyjnej Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W.
‎od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z 1 marca 2023 r., V Ca 1849/21,

1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. zasądza od powódki na rzecz W. spółki akcyjnej w W. 12 500 (dwanaście tysięcy pięćset) złotych kosztów postępowania kasacyjnego;

3. oddala wniosek pozwanej P. spółki akcyjnej w L. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 1 marca 2023 r., zaskarżając go w:

- punkcie 1 podpunkt I wyroku, tj. w części oddalającej powództwo
‎w pozostałym zakresie;

- punkcie 1 podpunkt II-IV wyroku - w całości;

- punkcie 2-4 wyroku - w całości.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną P. spółka akcyjna wniosła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną W. spółka akcyjna podniosła, że skarga kasacyjna powinna zostać odrzucona z uwagi na nieprawidłowy jej zakres zaskarżenia, jak również wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 398⁴ § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona przez wskazanie, jakie to orzeczenie, oznaczenie sądu, który je wydał, wskazanie daty, sygnatury akt, oznaczenie stron, przedmiotu sporu oraz zakresu zaskarżenia (pkt 1), wniosek
‎o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny,
‎a ich brak nie podlega usunięciu. Spełnienie powyższych wymogów formalnych wymaga także zapewnienia ich koherencji merytorycznej (zob. m.in. postanowienia SN: z 29 października 2021 r., V CSK 31/21; z 29 października 2021 r.,
‎I CSK 83/21; z 24 czerwca 2021 r., V CSK 168/21; z 21 kwietnia 2021 r.,
‎IV CSK 58/21).

Należy wskazać, że oznaczenie zaskarżonego orzeczenia powinno umożliwić jego identyfikację oraz określenie granic rozpoznania kasacyjnego, gdyż w części niezaskarżonej skargą orzeczenie staje się prawomocne. Niedopuszczalne jest dokonywanie wykładni skargi kasacyjnej w celu określenia zakresu zaskarżenia (zob. postanowienia SN: z 13 listopada 2003 r., I CK 373/03;
‎z 14 lipca 2005 r., III CZ 60/05; z 11 maja 2006 r., III CSK 144/06;
‎z 10 stycznia 2007 r., I CZ 113/06).

Wymaganie przewidziane w art. 398⁴ § 1 pkt 1 k.p.c. jest spełnione tylko
‎w sytuacji, gdy skarżący określi precyzyjnie zakres zaskarżenia wyroku sądu drugiej instancji. W skardze kasacyjnej powód nieprecyzyjnie określił zakres zaskarżenia, gdyż nie odpowiadał on wyrokowi Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z 1 marca 2023 r., bowiem wyrok ten składał się: z punktu 1 lit. a, b, c, z punktu 2,
‎z punktu 3 i z punktu 4. Zatem zakres zaskarżenia nie był zgodny z wyrokiem Sądu drugiej instancji. W świetle powyższego należało odrzucić skargę z uwagi na niewłaściwe oznaczenie zakresu zaskarżenia wyroku Sądu drugiej instancji przez skarżącego.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398⁶ § 3 w zw. z art. 398⁶ § 2 k.p.c. jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na rzecz W. spółki akcyjnej na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 9 i § 5 pkt 8 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1800). Brak było podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz P. spółki akcyjnej, skoro wnosiła o odmowę, a nie o odrzucenie skargi kasacyjnej. W związku z tym wniosek ten należało oddalić jako niezasadny, o czym orzeczono w punkcie 3 sentencji postanowienia.

[SOP]

[ms]

‎